Emiliana Torrini + Adam Green
Domino of zo!
Herlinde Raeman
Ancienne Belgique, Brussel — 11 april 2006
Het Domino Festival draait op volle toeren en dan wordt er al wel eens met grote namen naar het hoofd gesmeten. Dinsdag schotelde de AB dan ook Emiliana Torrini, Adam Green, The Brakes, Jenny Lewis en The Veils voor. Genoeg voer om plat voor te gaan dus laten we ons vooral bij de hoogtepunten houden.
Als het de bedoeling is van de AB om tijdens Domino jonge beloftevolle bands op het podium te zetten, dan is dat opzet alvast gelukt. The Veils klonken al meteen opvallend goed. We zagen en hoorden een jonge zanger met een grote hoed en hese krijsstem en daarmee kunnen alvast veel meisjesharten gewonnen worden. Maar ook muziekliefhebbers werden niet voorbijgestoken, de overgave van deze groep sprak dan ook boekdelen.
Je kent ze wellicht van de fantastische single Lavinia en zoniet, je komt ze ongetwijfeld deze zomer nog wel tegen!
Er gaat waarschijnlijk geen dag voorbij in het leven van de Amerikaan Adam Green waarin hij eens niet lacht met de wereld rond hem en gelijk heeft hij. Al bakt hij er op het podium vaak niet veel van, dan nog blaakt hij van zelfvertrouwen, getuigt het reusachtige portret van zichzelf achter de band.
Hoogstwaarschijnlijk was hij dronken en stoned want veel volledige songs kreeg hij er deze keer niet uit. ?I?m fucking it up but I?m glad I did it with you?? en je wist hoe laat het was. Wie om een verzoeknummer schreeuwde, kreeg meteen een antwoord: ?I do it for you because I like your children!?. Het was bijgevolg moeilijk om niet te lachen bij teksten als ?The king was reading comics when I step into his vomits.?
Alsof het nog niet hilarisch genoeg was, mondden de bisnummers uit in een grote finale. Twee hippe meisjes werden uit het publiek gehesen en sprongen even later als konijnen achter Green aan. Dat hij dorstig liep, hoefde hij zelfs niet eens meer te vermelden.
Emiliana Torrini kreeg dus niet echt de makkelijke taak mee, een losgebarsten publiek terug in te tomen maar slaagde er wonderwel in. Ze kwam mooi, netjes en braaf het podium op met opgestoken haren en zomerkleren. Ze was ervan overtuigd dat het al warm was in Belgi?. Nu ja, heel even wel maar dan in ons binnenste, omwille van haar breekbare muziekjes. Qua bindteksten deed ze trouwens niet onder: ?I?ll tell a story because they are tuning and then I look like a lemon.? Zuur klonk ze alvast niet, eerder zacht en lieflijk. Misschien net iets t? want Adam had een ?rockske? aan en Emi een japonneke.
Je kent ze wellicht van de fantastische single Lavinia en zoniet, je komt ze ongetwijfeld deze zomer nog wel tegen!
Er gaat waarschijnlijk geen dag voorbij in het leven van de Amerikaan Adam Green waarin hij eens niet lacht met de wereld rond hem en gelijk heeft hij. Al bakt hij er op het podium vaak niet veel van, dan nog blaakt hij van zelfvertrouwen, getuigt het reusachtige portret van zichzelf achter de band.
Hoogstwaarschijnlijk was hij dronken en stoned want veel volledige songs kreeg hij er deze keer niet uit. ?I?m fucking it up but I?m glad I did it with you?? en je wist hoe laat het was. Wie om een verzoeknummer schreeuwde, kreeg meteen een antwoord: ?I do it for you because I like your children!?. Het was bijgevolg moeilijk om niet te lachen bij teksten als ?The king was reading comics when I step into his vomits.?
Alsof het nog niet hilarisch genoeg was, mondden de bisnummers uit in een grote finale. Twee hippe meisjes werden uit het publiek gehesen en sprongen even later als konijnen achter Green aan. Dat hij dorstig liep, hoefde hij zelfs niet eens meer te vermelden.
Emiliana Torrini kreeg dus niet echt de makkelijke taak mee, een losgebarsten publiek terug in te tomen maar slaagde er wonderwel in. Ze kwam mooi, netjes en braaf het podium op met opgestoken haren en zomerkleren. Ze was ervan overtuigd dat het al warm was in Belgi?. Nu ja, heel even wel maar dan in ons binnenste, omwille van haar breekbare muziekjes. Qua bindteksten deed ze trouwens niet onder: ?I?ll tell a story because they are tuning and then I look like a lemon.? Zuur klonk ze alvast niet, eerder zacht en lieflijk. Misschien net iets t? want Adam had een ?rockske? aan en Emi een japonneke.