Counting Crows

Wie Counting Crows zegt, weet dat geen enkel concert hetzelfde is. Gisteravond streek de legendarische Amerikaanse band neer in een uitverkocht OLT Rivierenhof in het kader van 'The Complete Sweets Tour'. Nu voelt een band van dit kaliber zich moeiteloos thuis op elk groot festivalpodium, maar deze specifieke setting voegde daar toch iets extra persoonlijks, intiems en zelfs magisch aan toe. Het werd een memorabele avond, waarin Adam Duritz opvallend openhartig, diep grappig en gul met zijn publiek communiceerde.

De sfeer zat er meteen in toen Counting Crows aftrapte met opener Spaceman, gevolgd door If I Could Give All My Love To You, Richard Manuel Is Dead en Mr. Jones. "Great to play outside on a great night", liet een opgetogen Duritz optekenen, genietend van de openluchtsfeer in het Antwerpse groen. Al vroeg in de set kregen we met Omaha een prachtig hoogtepunt, gekleurd door de accordeon van Charlie Gillingham.

Om het publiek alvast een hoop stress te besparen, dropte Duritz al na het vierde nummer een geinig dilemma. De Nederlandse vrienden van Bløf hadden hen er namelijk vooraf voor gewaarschuwd dat de geplande bisversie van Holiday In Spain wel eens gevoelig zou kunnen liggen, aangezien de Rode Duivels net door Spanje uitgeschakeld waren. "It’s completely up to you if you don't want that song tonight", grapte de frontman. Tussen de nummers door deelde Duritz filosofische reflecties over het leven en de liefde ("Thinking about life, about the girl that changed everything"), om even later scherp uit de hoek te komen over de Amerikaanse politiek ("Don’t judge all of us on our elected officials").

Het concert zat vol unieke verrassingen. Dankzij soundguy Tom speelde de bende een schitterende, meerstemmige cover van Start Again van Teenage Fanclub, een nummer dat ze dagelijks soundchecken, maar zo goed als nooit live brengen. Na een prachtig akoestisch gitaarintermezzo gleed de band over in Washington Square. Hierbij hoorde ook een leuk achtergrondverhaal: gitarist David 'Ember' Immerglück had zijn vinger geblesseerd, waardoor de song de hele tournee nog niet gespeeld kon worden. "Poor Ember”, en “Every other show was a little lesser. That’s how special that was. We should have charged more", grapte Duritz over de klassegitarist.

Natuurlijk ontbraken ook de publieksfavorieten niet, al kregen ze stuk voor stuk die typische, dynamische behandeling. Het vrolijke Accidentally In Love, het breekbare Colorblind en de cover Big Yellow Taxi werden luidkeels meegezongen. Absolute kippenvelmomenten waren er met een episch Round Here, inclusief een indrukwekkend Baltimore-intermezzo, en een sterk Long December. Tijdens dat laatste nummer waren de bandleden zo hard met elkaar aan het dollen dat Duritz de lach bij momenten niet kon inhouden. Na een ronkende drumsolo barstte de reguliere set definitief open met een energiek Rain King.

In de bisronde trok de band alle registers open met Aurora en het opzwepende Hangin' Around, waarna de vooraf goedgekeurde afsluiter Holiday In Spain alsnog als een warm deken over het Rivierenhof viel. "Thanks for coming out tonight and thanks for letting us play this song", sloot Duritz dankbaar af. Een speciale, diepgaande en bij vlagen hilarische avond van een levend, ademend en magistraal collectief.