Dit is zo 2006: concertpromotoren
Achtergrondadmin — 8 november 2008
Nog meer dan festivalorganisatoren moet de mensen die concerten organiseren van alle hippe groepen op de hoogte zijn. In een strijd op leven & dood proberen ze voor iemand anders de beste bands op hun podia te krijgen, en zo hun zalen vol te krijgen. Maar als 2006 ons iets leerde, is dat de podia weinig reden tot klagen hebben. Belgen gaan graag en veel naar optredens, en bands komen graag naar België vanwege het aardige publiek. Maar wat vonden zij die bepalen wat wij al dan niet te zien krijgen, zelf van 2006?
<div id="krantenkop">Amin Dridi (Democrazy)
Hoe beleefde jij 2006?
Vooral via het Internet... Ik heb relatief weinig concerten bezocht. Niemand kan inmiddels ontkennen dat het in deze tijden de digitale muziekzines, Youtube en Myspace zijn die de plak zwaaien. Het Internet en de daaruit ontsproten mediums zijn dan ook een gigantische bron van informatie die heel kort op de bal spelen en daardoor ook meestal een aanzienlijke stap vooruit zijn op de klassieke informatiebronnen. Ze hebben bovendien ook véél meer mogelijkheden. Ik heb 2006 dus vooral online beleefd, door me te verdiepen in het gigantische online muzieknetwerk. Wat niet wegneemt dat ik ook nog de geschreven pers en zo volg.

Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Enkele reünies van oude bands waar ik echt niet zat op te wachten...
Enkele reünies van oude bands waar ik echt niet zat op te wachten...
Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Op het concert van KRS ONE in Vooruit. Niet dat het een slecht concert was, in tegendeel... KRS is een rasentertainer die daarbovenop ook muzikaal en tekstueel sterk uit de hoek komt. Maar de man had z’n eigen geluidstechnicus mee, die was maar op één ding geconcentreerd: de live-opname. Het concert werd live opgenomen, en er werd vooral afgemixt op de input van hun opnameapparatuur wat tot gevolg had dat de mix in de zaal verwaarloosd werd én verschrikkelijk slecht klonk. Je ziet dan een quasi levende legende alle registers opentrekken op het podium, terwijl het in de zaal klinkt alsof ie staat op te treden in een oud Russisch kraakpand... Beschamend was dat, oordopjes zouden toen wel een luxe geweest zijn.
Leftfield in de Vooruit, ergens midden jaren 90. Die band was zo goed, en vooral zó luid dat het me altijd zal bij blijven. De hele zaal stond te daveren, er moesten mensen buitengaan omdat ze ’t niet meer konden uithouden. Zoiets vergeet je niet, als je daarna de zaal buiten stapt hoor je nog dagenlang flarden van het optreden in je hoofd rondzweven. Toen ik daar buitenkwam dacht ik, damn nu heb ik écht wel een concert meegemaakt... Het zit op zo’n moment niet enkel in je hoofd, maar echt in elke millimeter van je lichaam.
Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Och ja, er zijn er zoveel... De cd’s die ik het slechtst vind zijn er meestal die me toegestuurd worden. Een slechte cd ga ik niet kopen in de winkel hé. Wie wél hoog scoren zijn onder andere Cassandra Wilson, The Sedan Vault, Tool, Mono, John Legend, The Young Knives, etc...
Aan welke band had je in 2006 het meeste plezier ze te mogen programmeren?
Fifty Foot Combo, meer bepaald hun “Last Of The Monstrophonics” afscheids concert. De band en hun entourage zijn al jaren heel goede vrienden van mij, ik doe ook al jaren hun management. Het organiseren van die avond gaf wel een beetje een dubbel gevoel, want enerzijds is het het einde van een van je favoriete groepen en in dit geval een stukje van je leven dat wegvalt. Terwijl je er anderzijds alles aan wil doen om er een memorabele avond van te maken, met een band die je door en door kent. Dit was wellicht een van de weinige avonden waar ik vanuit mijn functie binnen Democrazy écht wel van elk detail moest op de hoogte zijn. Normaal gezien worden een aantal zaken steeds gedelegeerd naar de medewerkers, maar in dit geval zou er niets binnenkomen of buitengaan dat mij niet gepasseerd was. Het concert was al bij al een succes, de grote zaal van Vooruit was uitverkocht en het publiek was laaiend enthousiast.
Wat staat ons te wachten in 2007?
Tja, dat kunnen veel bands zijn, in deze tijden staat de term beloftevol vaak in schril contrast met het uiteindelijke resultaat. Ik kijk alleszins uit naar ondermeer Radio Infinity, Gogol Bordello, Dust Galaxy, Skream, etc... En zeker ENTER SHIKARI (foto), een band zonder release die al een enorme fanbase wist op te bouwen (2000 bezoekers op hun jongste show in Londen), en dit louter door fans te ronselen via Myspace. Dit fenomeen intrigeert mij, dus zal ik het zeker ook volgen. Maar verder pin ik me nu zeker nog niet vast op wat er in 2007 zou kunnen komen.
Kurt Overbergh (Ancienne Belgique)
Hoe beleefde jij 2006?
’06 was alvast niet zo’n topjaar als ’05. Lees: in ’06 verschenen geen klassiekers als die van Sufjan Stevens, Antony & The Johnsons of Arcade Fire! (allen op Rough Trade-trouwens) die de tand des tijd zullen doorstaan.
Lees ook: ik ervaarde een ‘minder’ Belgen-jaar. ’06 was wel het jaar van dubstep (eindelijk nog eens the rebirth of reggae) en dit dankzij Various, Burial en Kode9. In ’06 geloofde ik dankzij 0110 (en dankzij Barman) weer in de maatschappijkritische draagkracht van muziek (u was er toch bij?) In ’06 kroop noise, improv en free uit de underground (ook in België) dankzij pakweg Wolf Eyes en Othin Spake (met o.a. Mauro).In ’06 floreerde new weird folk danig (Joanna Newsom! Vetiver! Akron/Family! Tunng! …) In ’06 ontplofte het internet (myspace! Youtube!). Een zegen of een vloek? Of: een zegen die een vloek kan worden? Ik geloof heilig in de zegen.
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Het gevoel an sich dat ik iets ‘moet’ horen wegens zogenaamd een hype, werkt me reeds op de zenuwen. Gevolg: ik sluit me daar bijgevolg ook hermetisch van af. Kortom: ik ontwijk ze voor ze me op de zenuwen werken.
Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Uit professionele overwegingen noem ik geen Belgen (bij enkele wenste ik mezelf zelfs oogdopjes toe). Internationaal dan maar: Isobel Campbell (Domino, AB), zonder Mark Lanegan en duidelijk een tuttebel (nananananana) en DJ Shadow (verkoop die hyphy movement op E-bay en kom terug met the real shit!), Wannes Van De Velde (Arenberg), 0110 (zie eerder), Battles (Domino, AB), Sunn O))) (Domino, AB) mét Julian Cope, Wolf Eyes (All Tomorrow’s Parties, Minehead () [Bij deze laatste twee had ik beter oordopjes gedragen…]
Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart? Wegens overaanbod wis ik slechte albums uit mijn geheugen (meer zelfs: ik laat ze niet eens toe). De beste albums van dit jaar vind ik (lees: een gedeelde nummer 1) Joanna Newsom (‘Ys’) en Mark Lanegan & Isobel Campbell (‘Ballad Of The Broken Seas’)
Aan welke band had je in 2006 het meeste plezier ze te mogen programmeren?
Moeilijke vraag! Ik hou van de dankbaarheid van groepen die ik voor het eerst een platform geef. Ik hou van het lange traject van een groep die eindelijk na x-aantal jaar dan toch doorbreekt. Maar in ’06 voelde ik een bijzondere liefde voor Stephen O’ Malley (Sunn 0))) wegens zijn tentoonstelling, het uitvoerige email-verkeer en inzichten dankzij de man. Alsook Jef Neve met zijn trio, de man/groep die jazz in België een nieuw elan geeft.
Wat staat ons te wachten in 2007?
Mijn persoonlijke band met muziek (verroering, ontvoering,…). Maar ook zeker: Valgeir Sigurdsson die de Greenhouse Studios in Ijsland runt (cfr. opnames van Múm, Björk, Bonnie ‘Prince’ Billy of binnenkort CocoRosie) en met zijn debuut op de proppen komt. En in België: Fixkes (foto, releasen in ’07 een gouden plaat!), Lion Man (Nederlandstalige ragga!) én The Bony King Of Nowhere (Bonnie Prince Billy meets Devendra Banhart).
Steven Vandervelden (Stuk)
Hoe beleefde jij 2006?Door allerlei jobwissels in STUK was er veel te weinig tijd om muziek te luisteren. Desalniettemin was het toch weer een mooi jaar met op het eind een heerlijke hype met de uit Engeland overgewaaide dubstep (Various, Burial, Kode9,...)
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Dat de pers steeds vaker middelmatige popgroepjes een forum geeft dan veel straffere maar iets minder evidente groepen. In het algemeen, heren, niet persoonlijk nemen.
Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
De ontgoocheling van het jaar was Ricardo Villalobos in eigen zaal: er was duidelijk afgesproken dat het om een liveset ging gaan en toen puntje bij paaltje kwam bleek het toch een dj-set. De mooiste buiten STUK was Battles in de AB tijdens Domino. Knaller.
Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Ik breng nooit cd’s terug, ik zou niet durven. Eén van de allermooiste dit jaar was die van Scott Walker!
Zonder twijfel het concert van 65daysofstatic: hun allereerste optreden op het Europese vasteland, net voor de hype en toch een volle zaal. En vooral: een steengoed optreden. Tunng was een mooie tweede.
Wat staat ons te wachten in 2007?
Zeker Kode9 live. Ik kijk uit naar de nieuwe Aerogramme, Timesbold en in eigen land onder meer naar Dez Mona. En zoveel meer... dingen waar ik nu nog geen zicht op heb of niet onmiddellijk aan denk.
[pagebreak]
Hoe beleefde jij 2006?
Michael Joostens (Handelsbeurs)
Hoe beleefde jij 2006?
Hier in huis was het puur plezier.
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Daar heb ik geen last van, kalm blijven helpt goed.
Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Red Hot Chili Peppers op Rock Werchter was vreselijk behalve bij J. Frusciante’s BeeGee’s cover ter plekke. Ik kwam dan weer oren te kort bij Gonzales hier in Handelsbeurs, klassebak!
Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
The Kooks, maar hij is in het bezit van mijn 12 -jarige dochter, dus dat zou een moeilijke operatie zijn.
Joan as policewoman scoort fulltime.
New York Dolls, \'t zijn schatten.
Wat staat ons te wachten in 2007?
Barslet & Bird, dit is belgisch & wederom top, check it out.
Patrick Keersebilck (Cactusmuziekcentrum)
Hoe beleefde jij 2006?
Het was een gevarieerd & verrassend jaar en het is vooral fijn om te zien hoeveel nieuwe, interessante acts (onder meer via my space )in 2006 opnieuw aan de oppervlakte kwamen
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
De revival van vaak (f)lauwe electro vind ik vreselijk.
De revival van vaak (f)lauwe electro vind ik vreselijk.
Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Under Byen in Cactus Club was fantastisch en ook Erykah Badu was op Cactusfestival in topvorm. We hadden geluk.
Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Joan As Police Woman heeft een erg mooi cdtje gemaakt. Er is geen cd die ik terug naar de winkel zou doen.
Aan welke band had je in 2006 het meeste plezier ze te mogen programmeren?
Gnarls Barkley en Boban Markovich Orkestar feat. Roy Paci & Frank London waren de twee leukste bands die bij ons opgetreden hebben.
Wat staat ons te wachten in 2007?
Ik verwacht wel wat van Archie Bronson Outfit en 65 DaysofStatic.
Koen Gisen (Vooruit)
Hoe beleefde jij 2006?
2006 kende veel releases, veel ‘vermarkting’, ook in de indie-scene, nog meer dan vorig jaar. Maar ik heb wel veel goede concerten bijgewoond. Er wordt weer erg goed live gespeeld de laatste tijd.
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
De schijnbaar onuitputtelijke stroom aan releases van heropgewarmde neo-postpunk, meestal zondermeer ‘genreoefeningen’ met weliswaar de juiste sound, maar erg weinig songs. Gang Of Four is altijd een van mijn favoriete bands geweest, zij hadden dé sound, uiteraard, maar ook wel supersongs. Verder hou ik erg van nieuwlichterij en soms ook van hypjes waarbij de vorm ‘de boodschap’ is, maar, ze moeten niet te lang duren.
De schijnbaar onuitputtelijke stroom aan releases van heropgewarmde neo-postpunk, meestal zondermeer ‘genreoefeningen’ met weliswaar de juiste sound, maar erg weinig songs. Gang Of Four is altijd een van mijn favoriete bands geweest, zij hadden dé sound, uiteraard, maar ook wel supersongs. Verder hou ik erg van nieuwlichterij en soms ook van hypjes waarbij de vorm ‘de boodschap’ is, maar, ze moeten niet te lang duren.
Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Oordop: Bij Christina Aguilera – uit nieuwsgierigheid was ik toch eens gaan kijken. Vreemd geluid heb je daar in het Sportpaleis. Gelukkig hád ik oordopjes bij. Melk: Toch maar weer Radiohead.
Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Hoog scoren TV On The Radio (“Return To Cookie Mountain”); Joanna Newsom (“Ys”) , Grizzly Bear (“Yellow House”) , Black Heart Procession (“The spell”), Guillemots (“Through the window pane”), Joan as a Policewoman (“Real life”), M. Ward (“Post-war”), Johnny Cash (“American V: A Hundred Highways”), Ray Lamontagne (“Till The Sun Turns Black”) en The Veils (“Nux Vomica”)…
Slechte dingen vergeet ik alweer snel. ik beluister nogal veel dingen en die slingeren allemaal op mijn bureau rond.
Aan welke band had je in 2006 het meeste plezier ze te mogen programmeren?
Het meeste plezier had ik ongetwijfeld aan The Flaming Lips.
Het meeste plezier had ik ongetwijfeld aan The Flaming Lips.
Wat staat ons te wachten in 2007?
Er zijn er veel, maar Sunshine Underground is leuk.
[pagebreak]Pieter Coolen (Hof ter Lo)
Hoe beleefde jij 2006?
Elk jaar zijn er wel enkele bands die me van mijn sokken blazen. En dit jaar was dat niet anders. Ik heb fijne concerten gezien, fijne groepen ontdekt en een hoop coole mensen ontmoet.
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
De herwerkingen van Metallicanummers en de nummers van een hoop andere bands tot kindermelodietjes. Het Klinkt misschien cool, maar dat was het zeker niet.
Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Lords of Altamont in Trix was een grote teleurstelling. Maar the Bellrays in TRIX was dan weer wel ongelooflijk goed. Fearless Vampire Killers in Lintfabriek was een kippenvel moment. Annihilation Time in dezelfde zaal was ook fantastisch. En de laatste show van Dead Stop was eveneens mindblowing, het einde van een tijdperk. Moedig dat bands kunnen stoppen op hun hoogtepunt. 108 in de lintfabriek was ongelooflijk. Pearl Jam in het Sportpaleis was ondanks het missen van Wolfmother (omwille van een nieuw ticketcontrolesysteem aan de inkom) toch megagoed. Anthrax in Hof ter Lo was ook heel straf. En niet te vergeten Dick Dale in Hof ter Lo. De man is 69, maar staat nog steeds meer dan zijn mannetje op een podium.
Goh, er zijn wel meer cd’s die hoog scoren in mijn chart: Tragedy ‘Nerve Damage’, Mastodon ‘Blood Mountain’, the Black Keys ‘Magic Potion’, Razorlight ‘ST’, Comets on Fire ‘Avatar’, Wolfmother ‘ST’, Restless Youth ‘light up Ahead’
Aan welke band had je in 2006 het meeste plezier ze te mogen programmeren?
Restless Youth, Nederlands hardcore trots. Live is het altijd een meer dan fantastische band. The Kids, die na zoveel jaar eindelijk nog eens in Hof ter Lo speelden. En voor de rest was het werken met mensen als Ian MacKaye en John Joseph ook een heel coole ervaring.
Wat staat ons te wachten in 2007?
The Hickey Underworld. Ik verwacht nogal veel van hun full-length. En de Stabroekse helden van de Fixkes hou ik ook in het oog. De return plaatgewijs en op het podium van Bad Brains. En nieuw werk van Walter Schreifels is ook altijd iets om naar uit te kijken.
Foto\'s: C. Verspaille - Bram Van Oost - Max Van Sande
