Best Kept Secret 2019: De kroon ontbloot

Voorbeschouwing

De parelvijver, die Best Kept Secret heet, geeft van morgen tot zondag de geheimen met mondjesmaat prijs. Wij gidsen u door de muzikale jungle van de Beekse Bergen naar de vijf meest fonkelende schatten die tussen de plooien van de line-up ongedurig wachten om ontdekt te worden.

JULIEN BAKER (VRIJDAG, TWO, 15:45 – 16:30)

U kent ze wel, de teergevoelige zieltjes die met gitaar ter hand hun getormenteerde geesten en gebroken hartjes uitbraken, kwetsbaar en fragiel, duchtig mikkend op die krop in de keel of rechtopstaande lichaamshaartjes. Het vat inwisselbare, stroperige songwriters lijkt in de indiescene schier bodemloos. En die gedachte zal u bij de aanblik van Julien Baker ook wel treffen. De drieëntwintigjarige Amerikaanse, die met de supergroep boygenius potten breekt, is echter een special snowflake in een shitstorm van vluchtige gitaartroubadours, want reken maar dat ze nog lang na haar laatste noot door je hersenpan spookt.

Het toonaangevende muziekmagazine Pitchfork prees haar tweede langspeler, ‘Turn Out the Lights’, met een topscore die slechts weinig vakgenoten haar nadoen en bestempelde het terstond als "Best New Music". Eindelijk nog eens authentieke, geloofwaardige folk, door een frisgewassen jongedame van vlees en bloed, ontdaan van klef sentiment en ver weg van die verdomde acts die voor de indieparochie preken maar zo hol en inhoudsloos klinken als waren het partijslogans van Open Vld. Gewoon doen!

ALDOUS HARDING (ZATERDAG, FIVE, 17:30 – 18:15)

De kans is groot dat u op een blauwe maandag wat flarden van deze Nieuw-Zeelandse hebt horen waaien op de radionetten, want na vier (!) passages in de Ancienne Belgique (Lees hier het verslag) is Harding al lang geen nobele onbekende meer in onze contreien. Gewogen, goedgekeurd en in de armen gesloten, heet dat dan. Met haar doorbraakalbum ‘Party’ bewees ze dat ze meer is dan de zoveelste singer-songwriter, waar ze door leken weleens voor versleten wordt.

De arrangementen staan steevast in dienst van treffende teksten, die de boventoon voeren. Zwaarmoedigheid is niet aan de orde, verrassend licht verteerbare songs vol bescheiden positivisme en hernieuwde hoop vormen haar handelsmerk – al is hier en daar ook ruimte voor ontroering. Yin en yang, weet u wel. Imagining My Man blijft een beklijvend meesterwerk die elke aardbewoner gehoord moet hebben. Ja, jij ook.

KATE TEMPEST (ZONDAG, FIVE, 19:15 – 20:00)

Gewapend met donkere, broeierige hiphop en striemende spoken word bokst deze tweeëndertigjarige Britse met haar persoonlijke besognes, met hier en daar een maatschappelijke ippon. Niets om vrolijk van te worden, maar haar overgave, passie en diepkervende verzen maken de boel des te indrukwekkender.

De vrouwelijke pendant van de onvolprezen Ghostpoet, die in haar smakelijke tongval zowel up- als downtempo even scherp, ad rem en head-on klinkt. Compromisloze girl power om u sterk te houden op uw joggingtocht doorheen schemerige Londense suburbs: ziedaar uw zondagavond. Keep strong.

BIG THIEF (ZONDAG, TWO, 14:15 – 15:00)

De internationale vakpers was unaniem lovend over 'U.F.O.F.', de laatste worp van het nog ontluikende Big Thief uit Brooklyn, en ook ondergetekende smolt weg bij warmwaterbronnen als Cattails en Shark Smile. Schattig intiem, als de eerste tongzoen van twee verlegen pubers, maar drijvend op snikkende weemoed en een atypische stem die verre van perfect of toonvast is en net daarom zo charmerend en authentiek. Onvervulbaar verlangen, chagrijn en emotionele ontbinding was zelden zo tastbaar – en geloof ons: Big Thief krabt zelfs de dikste eeltlaag op de ziel weg. Voorzien van meer dan een schamel gitaartje, want nu en dan kabbelt een piano voorbij of strooit een warse elektrische gitaar op de achtergrond met asonante klanken. Een introverte percussionist houdt het tempo erin – zich bijna excuserend voor het lawaai.

Catchy refreintjes, die je mijmerend naprevelt, zijn eerder schaars bij stemmige folkbandjes van dit slag, maar – nogmaals: vertrouw ons nu toch – Big Thief heeft alles in huis om voorgoed in je hoofd te kruipen, ergens tussen de 'Temptation Island'-quotes en die ambigue herinneringen aan je ex die je stiekem koestert. Vergeef me deze melige uitsmijter, maar laat Big Thief inbreken tot diep in je ventrikels en word gewaar welke weke, emotioneel labiele softy in jouw innerste schuilt.  

LUCY DACUS (ZATERDAG, FIVE, 15:00 – 15:45)

Deze Amerikaanse singer-songwriter, die samen met Julien Baker twee derde van boygenius vormt, komt net piepen, maar weet met haar typerende, dragende stem, die boven warme elektrische gitaarwalmen torent, meteen de harten van muziekcritici te veroveren.

Geen braaf, gewillig folkprinsesje, zo leert ons het kattige Yours & Mine, hetgeen haar zegent met een sterke persoonlijkheid. Dat ze haar mannetje kan staan bewijst ze met het opstandige I Don’t Wanna Be Funny Anymore, dat ze evengoed naar je ziel kan grijpen is met Trust zonneklaar. Een veelzijdige groeibriljant dus, al kan u zich best niet aan gezapige verpozing verwachten. Hou die pint en de ritmisch meetikkende linkervoet maar in de aanslag.

Lees ook de voorgaande voorbeschouwing op Best Kept Secret 2019.

30 mei 2019
Quentin Soenens