Loathe - A Stranger To You

Tegenpolen trekken elkaar aan en daar is het Britse Loathe een zeer goed voorbeeld van. De heren worden beïnvloed door artiesten als deftones, D'Angelo, Slipknot en de soundtrack van de legendarische animatiefilm 'Akira' - vrij uiteenlopend dus. Hun tweede album 'I Let It In And It Took Everything' uit 2020 scheerde zeer hoge toppen vanwege hun unieke combinatie van metal(core), melodie, elektronica en emotie. Na een instrumentaal album een jaar later, komt de band nu met nieuw werk, genaamd 'A Stranger To You'.

Entrance bijt de spits af en zet je gelijk op een fout spoor. Pianoakkoorden en zwoele R&B rhymes maken hiervan een zeer originele opener. Er wordt voor stevige opvolging gezorgd met Block of Flats en Fortress Down, de respectievelijke beukende linker en melodieuze rechter waarmee het viertal uit Liverpool genadeloos uithaalt. Ook Gemini is een moshpit waardig, zo eentje waarvan je schrik krijgt om er mee in te gaan staan.

De meerderheid van de songs vloeit naadloos in elkaar over, wat voor een knappe continuïteit zorgt. Qua totale klank valt Loathe trouwens het meest te vergelijken met Code Orange. Het mengen van hardcore met melodie, industrial met akoestische gitaren en jazzy piano met dissonante cleane vocals zorgt voor een bont allegaartje, maar het werkt - en nog goed ook.

Is de band voor het einde van Meet My Maker eens gaan aankloppen bij collega's en nauwe vrienden Sleep Token? Beide bands hebben sowieso veel respect voor elkaar, wat is gebleken is door wederzijdse covers en publiekelijke appreciatie. The Ladder stamt dan weer uit het repertoire van The Alan Parsons Project, of zo lijkt het toch. Opnieuw bevestiging van de bands veelzijdigheid.

Veertien songs verdeeld over vijfenvijftig minuten in dit genre zal voor de meeste mensen wat van het goede te veel zijn, maar het moet gezegd: dit is een zeer knappe release. Loathe bevestigt met 'A Stranger To You' dat ze uniek zijn en nog verre van alles uit de kast gehaald hebben.