Graham Reynolds - The Portcullis

Soms mag he took je eigen, imaginaire film zijn.

Graham Reynolds is een uit Texas afkomstige componist die inmiddels een zeventigtal scores schreef, gaande van afleveringen voor reeksen voor televisie (vooral Netflix) over klassiek ballet tot filmscores, waarbij hij een voorliefde heeft voor Richard Linklater.

Zo is de filmmuziek voor 'Hitman, A Scanner Darkly' (naar een verhaal van J.G.Ballard) en 'Where'd You Go Bernadette', allen films van voornoemde regisseur, van de hand van Reynolds. Maar daar houdt het niet op. Reynolds vindt tussendoor nog steevast de tijd om scores voor imaginaire films te creëren, die aansluiten bij zijn eigen leef- en of droomwereld. Meestal is een bepaalde vorm van fantasy de trigger voor deze albums.

Voor die meer persoonlijke platen durft hij wel eens diep in het eigen verleden te duiken, vooral dan het al dan niet roemruchte, dat gebeurde ten tijde van zijn Welsche voorvaderen. Zoals veel Amerikanen liggen zijn wortels niet ter plekke, maar overzees. In zijn geval in Wales.

Het blijkt een voedingsbodem die quasi onuitputtelijk lijkt door de weidse landschappen en gebouwen die door weer en wind koppig blijven staan pronken. Op naar zijn grootvader, die constructiewerker was bij het bouwen van de kathedraal van Hartford in Connecticut, en verder verhalen opdiepend van een overovertotdezoveelste-grootmoeder die met een Welsch zeilschip de oceanen trotseerde. Breder kijkt Reynolds naar portretschilder Joshua Reynolds en zelfs tot in de twaalfde eeuw, toen Reynolds nog Reynell was en er een stamboomgewijs ontdekt familielid baas was in Devon en er het kasteel verdedigde, toen Koning Richard I op kruistocht trok.

Meer dan voldoende stof voor een muzikale reis die Reynolds lardeert met dark ambient en dungeon synth. In eerste instantie lijkt het een ietwat vreemde combinatie, maar het werkt wel. Net door diverse invloeden te incorporeren komt Reynolds tot een uitgebreid klankenpalet, waarvoor bij beluistering in principe geen nood is aan de hierboven vernoemde verhaallijnen die hij als basis voor de plaat nam.

Van het wilde van de natuur, van het ruwe naar het gepolijste, naar het schone en omgekeerd, het is de sfeer die wordt opgeroepen op dit toch wel behoorlijk intrigerende namaaksoundtrackalbum.