Ford's Fuzz Inferno - The Book Of Fuzz – Selected Verses (Part 2)

Het is elke keer uitkijken naar een nieuw nummer van het oldskool DIY zine 'Lower Than Low' dat zanger-gitarist Hans T. Ford op onregelmatige tijden uitbrengt en met kompaan Ferry Kortenbeek helemaal vol typt met reviews en korte interviews met allerlei punkbandjes.

Daarenboven runt hij tegenwoordig ook Ford's Fuzz Inferno, initieel een duo met Patrick Delabie, maar nu ook al een tijdje met drummer Bootise Butsenzeller om er nog meer een waar powertrio van te maken. Voor wie bandjes als Betty Ford Clinic, Waste of Scoundrels destijds wist te waarderen, zal dit met fuzz doordrenkte trio ook wel spek voor de bek zijn, al is de muziek ietwat anders. Fuzz dus. En punkrock. En psychedelica. En veel goede liedjes die er meestal aan een sneltreinvaart worden doorgejaagd.

Singletjes blijven het geliefkoosd formaat - we snappen dat perfect, zeker met dit soort deuntjes - en ze hebben er inmiddels zeven. En ook een langspeler staat al op hun conto. Edoch, ze willen niemand uitsluiten en brengen zo nu en dan een cd uit. U weet wel: zo'n zilveren schijfje waarmee ook valt te frisbeeën. Die schijfjes - op eentje na, die de band live laat horen - vormen elke keer weer een soort verzameling van het beste wat de band eerder uitbracht om mensen, die geen vinyl kopen of niet digitaal willen luisteren, toch van de nodige fuzzpunk te voorzien.

'The Book Of Fuzz – Selected Verses (Part 2)' is er ook zo eentje, al staan er deze keer ook vier nummers op die niet eerder zijn uitgekomen. Leuk voor wie het vinyl van de band al in huis heeft (zoals wij). Opvallend is dat die nieuwe nummers in onze oren net iets toegankelijker lijken te klinken, iets meer poppy dan de ruige fuzzy punk die ondertussen het waarmerk van het duo was geworden. Erg is dat niet. Integendeel, die nummers vormen een mooie afwisseling met de iets stevigere stukken, waar hier en daar een beetje een grungy feel doorheen sluipt.

Van elk kenden we zeven nummers en daarvan blijft Conquerors nog altijd een favoriet, een snel doorrammend nummer van twee minuten waarbij de gensters in het rond vliegen. Horen we een zwak nummer? Neen. Nog nooit gehoord eigenlijk van deze band. Telkens opnieuw slaagt het trio erin om een mooie collectie gevarieerde punk bij elkaar te spelen. Een blijvertje wat ons betreft en met een geestige hoesfoto van de hand van Jordy Dooms.