Ex:Re - Save As

Het Londense trio Daughter bestaat al zestien jaar, maar heeft ondertussen slechts vier albums uitgebracht. Voor ons is het dan ook niet verwonderlijk dat zangeres en gitariste Elena Tonra haar eigen project Ex:Re heeft opgestart. In 2019 verscheen het naamloze debuut, dat ze een paar jaar later nog eens heruitbracht met een twaalfkoppig strijkersensemble.

Eigenlijk was het nooit gepland om een tweede Ex:Re album te maken, maar in 2023 had ze toch al een aantal schetsen gemaakt voor een opvolger. Net zoals het debuut is ook deze plaat geproduceerd door Fabian Prynn (Dry Cleaning, Westerman,...), die ook plaats nam achter de drums, en is Josephine Stephenson (Lisa Hannigan, Thom Yorke, Hayden Thorpe...) weer te horen op cello.

Het centrale thema van 'Save As' is de manier waarop we momenten herinneren. Tonra heeft een slecht geheugen, en door beelden in haar songs vast te leggen, kan ze dingen onthouden. Voor haar is dit album dan ook alsof ze terug in de tijd reist, en die momenten kan terug brengen. Dat doet ze met negen ingetogen songs waar ze af en toe afwijkt van haar vertrouwde ingetogen alt-folk sound.

Het album opent onverwachts iets meer gedreven dan we van Ex:Re gewoon zijn. Bij het korrelige Radio Station, de stevige triphop van Sleep en het dansbare Am i Even Real gaat Ex:Re van het vertrouwde rustige pad af, en dat gaat haar heel goed af. Daarna krijgen we de vertrouwde downtempo vibe terug met het Two Chords, maar bij het tittelnummer worden we getrakteerd op een lekkere breakbeat, wat goed aansluit bij de avontuurlijke arrangementen.

Bij het tweede deel komt de vertrouwde rustige Ex:Re terug boven, met het prachtige pareltje Frosen Aisle, de pure akoestische gitaar folk van Wasp, het sprookjesachtige Language Of Love en het dromerige Healing (Slow). Hoe avontuurlijk deze 'Save As' ook begon, hoe meer Ex:Re op het einde teruggrijpt naar het gekende recept.

Maar op zich is dat zeker geen slechte keuze. Er zit duidelijk meer variatie in deze nieuwe plaat dan op het debuut, maar verwacht nu niet meteen dat Ex:Re te veel buiten de vertrouwde lijntjes kleurt. Op elk nummer pakt Tonra ons in met haar zalvende warme stem, en al mogen de arrangementen soms wat heftiger klinken, toch hangt er overal een zweverig dromerig sfeertje, wat wel typerend blijft voor Ex:Re.