Het Kruim - Bruinbakkers

Eigen beheer

Bart Verlent — 20 november 2026

Bruinbakkers

Multi-instrumentalist Gerry Vergult (ook bekend als Fred Angst, Zool. of de gitarist van het legendarische Aroma Di Amore) is altijd gefascineerd geweest door zoals hij het noemt "amusementsmuziek". Instrumentale tracks zoals Living It Up van Bert Kaempfert, het Mission Impossible-thema van Lalo Schifrin, de James Bond-soundtracks van John Barry en de spaghettiwestensoundracks van Ennio Morricone. Muziek die onmiddellijk een sfeer, beeld of verhaal oproept.

Tijdens het coronajaar 2020 had Gerry zich voorgenomen om driehonderdvijfenzestig tracks te maken, één voor elke dag van het jaar. Al die nummers vormden een bont gezelschap, gaande van experimentele noise, rocksongs tot amusementsmuziek. Die veertien amusementsmuzieksongs heeft hij nu gebundeld, en brengt hij uit onder de naam Het Kruim. Bij deze songs wordt de man bijgestaan door Bootsie Butsenzeller op drums, Roos Janssens op saxofoon, Ben Vanderweijden op mondharmonica en François De Painlait nam de triangel voor zijn rekening.

Voor de titel 'Bruinbakkers' haalde Gerry de inspiratie bij de Belgische politiek van vandaag en al wat daar misgaat, en daar mag uiteraard ook eens goed mee gelachen worden. Misschien hadden de dames en heren uit de politiek eens beter geluisterd naar deze veertien nummers, dan hadden ze nu niet zo in de miserie gezeten. Want op dit album staan alleen maar catchy nummers die perfecte tv-tunes zouden zijn.

Al vanaf openingsnummer Allooi krijgen we indrukwekkend gitaarwerk van Vergult, dat echt wel heel straf is en aanstekelijk met de donkere synthlagen. Bij Fabelfuik kunnen we ons alleen maar terug in de zomer wanen met zo'n zalig ritme en lekkere gitaarriedeltjes. Fernand & Christian zou zeker bij een mysterieuze thriller passen terwijl Vokaka super groovy klinkt met een vette seventies knipoog. Nog meer jarenzeventig vibes krijgen we bij Hartvuur, waar het orgel lijkt te zijn weg gelopen van The Fuzztones. Maffiamberes klinkt dan weer supersensueel en zwoel.

Bij Zet Uw Vink krijgen we een speelse jarentachtig vibe en bij Maximus wordt er geflirt met surf en jazz, met zalige saxklanken van Roos Janssens. Lulbeek klinkt dan weer mysterieus en gevaarlijk, perfect voor een Tarantino-film. Voorbode moet zeker de meest aanstekelijke track zijn van deze plaat, na een beluistering krijg je dit nummer niet meer uit je hoofd. Le Garçon Boucher is eigentijdse triphop met weer subliem gitaarvakwerk. De Rotte Ridder heeft een walsritme met jarentachtig synthgeluiden, een surfgitaar en warme mondharmonicaklanken, de perfecte ingrediënten voor een zalige sfeervolle track. Het gedreven Jinnihihi heeft een postrocksfeertje, maar dankzij de kleurrijke gitaarsound is het een lekkere cocktail, en dan krijgen we nog het superdansbare Hittegolf als afsluiter.

'Bruinbakkers' is een geweldig, divers album geworden waar we van hopen dat er nog een vervolg op verschijnt.

← Terug naar overzicht