Kings Of Leon - O My Beloved
Love Tap Records
Wouter Demarest — 16 november 2026

Ongegeneerd de vleselijke geneugten mogen bezingen hebben we te danken aan drie vrome Amerikaanse domineeszonen en een neefje, dat daar al even thuis kwam meespelen. Denk daar maar eens aan, als u weldra op een festivalweide of Tijdloze-fuif wijdbeens en met de vuisten in de lucht "Your sex is on fire" staat te zingen. Amen!
Een zegen en een vloek tegelijk is die monsterhit van Kings Of Leon geworden, die hen aan het einde van de nillies katapulteerde tot het sterrendom. Of ze het nu leuk vinden of niet, nooit krijgen ze dat dekselse anthem nog van zich afgeschud. Ze zijn veroordeeld eeuwig en drie dagen te blijven herhalen wat voor velen hét (enige) hoogtepunt van hun live concerten is geworden. Jammer, want er is meer, zoveel meer.
"It's funny how time flies", maar de heren uit Memphis en Mississippi zijn inmiddels al aangekomen bij het tiende album (het eerder genoemde succes staat op plaat vier). Ten huize de Followills is het inmiddels gezellig vertoeven. De dagen van "head while I'm driving" - "Niet nu, schat, er zitten kinderen op de achterbank" - liggen overduidelijk achter hen en dat is ook hoorbaar aan de opvallend soberdere aanpak van 'O My Beloved'. De songs passeerden voor de eindmix opvallend minder echokamers en ademen een eindeloze rust uit, ver weg van de stadions die de groep geacht wordt te doen vollopen.
Nadat Calebs zijn uit duizenden herkenbare melancholische timbre een eerste keer heeft laten horen op de (het) intro(otje) opent de plaat met twee eerder geloste tracks: My Whole World en het heerlijk aan Kurt Vile verwante Cold Blue Dawn. "Shout out" meteen naar Matthew Followil, die zelden in gitaristenpolls opduikt, maar zich hier toch weer snel in positieve zin laat opmerken. Tussen The Hand en Make It Count, songs die ze per strekkende meter kunnen afleveren, zit pareltje Rose, wat ons betreft het hoogtepunt van de plaat. "For the road don't get any wider / Once you go, you don't come back / We gon' let it ride", kon zo uit Calebs huwelijksgeloften komen. "Got you by my side / we will survive / We gon' let it ride / Stayin alive", hoor je hem er nog vol emotie op de achtergrond aan toevoegen. Maar in KOYSAR (kort voor "Kick off your shoes and run") loeren allerlei verleidingen alweer om de hoek – "And all the ways temptation's chasing me" - maar worden ze gelukkig in een zacht meanderend melodietje weer wandelen gestuurd. Het nummer is exemplarisch voor de aanpak van de heren op dit door henzelf geproduceerde album: dicht bij de essentie blijven en ook hier weerstand bieden aan de verleiding om onnodige studiotrucs uit het mengpaneel te toveren.
Wie voor de dubbele vinyl versie gaat, hoort plaat twee mooi openen met Feel The Love, nu al een favoriet op de redactie van 'Blind Getrouwd' ("Never feel the love the way I feel the love when I'm with you"). Blue Jeans And Diamonds en Warm Company gaan op hetzelfde kabbelende en mijmerende elan door. Een beetje galm op de gitaren maakt van Forever Endeavor weer zo'n vintage Kings Of Leon-moment, waarbij bladeren spontaan nog sierlijker naar beneden beginnen dwarrelen in deze herfstige dagen. En terwijl we daar nu toch aangekomen zijn – buiten gaan we stilaan naar temperaturen rond het vriepsunt – mag u binnen nog een blokje hout bijleggen op het haardvuur voor zowel Pretty Thing als het sfeervolle slotnummer Get You Down.
Wie deze recensie tot op dit punt heeft doorgenomen, leest met de ogen dicht wellicht de slotconclusie: voor wie toe is aan een rondje zegeningen tellen en graag, muziekje uit de boxen, eindeloos turend naar de einder van de horizon in "grandma's rocking chair" zit, is 'O My Beloved' de geknipte plaat. Wie op zoek is naar wulpse rockers, meldt zich best elders. Het brandgevaar rond de bedstee lijkt immers intussen helemaal onder controle te zijn bij de Followils.
