Cut Copy - In Ghost Colours
Modular
Bart Walravens — 4 november 2010
'In Ghost Colours' is de tweede cd van de boys from down under. De nieuwe cd is een mooi vervolg op 'Bright Like Neon Love' uit 2004. Cut Copy werkte een hele reeks concerten af alvorens terug de studio in te duiken. Ondanks de lange tijd tussen de twee cd's hebben de aussie's niet aan populariteit ingeboet in eigen land, waar 'In Ghost Colours' zowaar op de eerste plaats in de hitparade belandde.
Als de jaren tachtig nog in voege waren, zou Cut Copy Visage en The Human League naar de kroon steken als het op de meest memorabele popsong of catchy hook aan zou komen. Of je nu mee bent of niet, de band heeft een paar zéér leuke one liners in hun teksten die zelfs de grootste square from the block spontaan zou beginnen meezingen. Wat dacht je van "Lights and music, Are on my mind, Be my baby, One more time "? Eat your heart out, Britney!
Cut Copy tourde de afgelopen vier jaar met een reeks indrukwekkende namen, waaronder Daft Punk en Franz Ferdinand. Het mag dan ook geen wonder heten dat je de naïeve feelgood van El Franz en het robot-vocodertje van Daft Punk de revue hoort passeren. Het happy feelgood-gehalte druipt werkelijk van al de songs af, en de liefde voor Daft Punk beatjes of de jaren tachtig synthpop van Georgio Moroder zijn nooit veraf.
Een van de singels van afgelopen zomer was absoluut Lights And Music, dat ook vrij snel werd opgepikt door StuBru. De dansbare en licht verteerbare pop deed je de regen vergeten en in je zonnigste outfit over de festivalweide dwarrelen. En waarom ook niet? Het nummer zit niet propvol geproducet, maar ademt een grote luchtigheid uit door het beperkte instrumentarium. Anders gezegd, er had gerust nog iets meer aan de hand mogen zijn. Na één strofe weet je wel wat je voor de rest van het nummer mag verwachten.
Hearts On Fire gebruikt enkele cheesy jaren tachtig samples waar ieder zich serieus nemende muzikant het schaamrood van zou krijgen. Niet zo bij Cut Copy, die de grootmoeder van Kenny G een saxlijntje lieten inspelen, of de “hey” en “oe” samples die we al duizend keer hoorden begin jaren negentig. Het opendraaiend filtertje in de break zorgt voor een dance-feel die ietsje recenter aandoet.
Nobody Lost Nobody Found is het klein broertje van de Pet Shop Boys, iets minder goed gedaan en iets minder melodieus. Het neuzige stemgeluid van Dan Whitford is lang niet zo aanstekelijk als dat van Pet Shop Boy Neil Tennant.
Een leuk zomerplaatje, dat wel. Nu nog 't bijpassende weer, een beachvolley toernooi, een mojito en we zijn gelukkig!