Awakenings

Na een lange treinrit kwam ik aan in de Now&Wow, een redelijk oude graansilo die omgebouwd is tot een dancing. Vanbuiten redelijk normaal van uitzicht, vanbinnen zeer mooi omgebouwd in een industrial sfeertje, al een zeer geslaagde keuze van de organisatoren.

De avond begon met Bas Mooy in de hardtechno-room, die strak en hard draaide en tot het einde kon blijven boeien, goede track-keuze ensfeer waardoor het volk dan ook stilaan begon toe te stromen.

Het geluid was trouwens zeer goed, geen defecten of dergelijke, geen gekraak zoals dat soms het geval is. Een dikke proficiat hiervoor voor de organisatie.

Daarna was het de beurt aan Vincent De Wit, die ongeveer in dezelfde stijl als Bas mooy draaide, maar net iets harder. Ik vond hem persoonlijk iets minder beter, ietsje monotoner en de tracks lagen me ook niet altijd, maar goed over persoonlijke smaken valt niet te discussiren.

Gayle San werd tot mijn grote verbazing vervangen door Steve Rachmad, ze had haar vliegtuig gemist naar het schijnt. Maar goed, wel een aangename verrassing want Steve Rachmad ging in tegenstelling tot andere sets hard rechtdoor, opbouwend hard en wederom een plezier voor de oren. Goede keuze om hem in de plaats te nemen.

Naast de hardtechno-room was er ook nog de "iets minder hardere techno-room" waar onder andere Darko Esser, Michel de Hey, Ben Sims en Cari Lekebusch draaide. Ik heb enkel Darko Esser en Michel de Hey bezig gezien waarvan vooral Darko Esser nieuw voor me was en ook wist te boeien met zijn downtempo set, maar toch nog hard genoeg om dansbaar te blijven.

Toen Michel de Hey speelde zat de zaal zo goed als vol, maar mij wist hij niet te verrassen, ik vrees dat ik hem al te veel heb bezig gezien. Desalniettemin legde hij wel sfeervolle tracks op die het publiek deed bewegen en de sfeer er in hield.

terug in de hardtechno room aangekomen was Amok ondertussen bezig met een hard, zoals we dat van hem gewoon zijn, setje neer te zetten tegen plus minus 150 bpm, zoals we dat graag hebben. Zoals hij zelf zei " ik vond deze set beter dan mijn vorige set op Awakenings." Inderdaad, er zaten veel onbekende tracks in de set die hij goed wist aan elkaar te plaatsen en zo tot ongeveer 04.00 uur de voeten deed opwarmen voor Rude Awakening en Frank Kvitta.

De laser was ondertussen al ingezet die zeer sfeervol de ruimte verlichtte en optimaal effect had dankzij de ruimte die niet supergroot was, de rest van de verlichting was ook dik in orde, niet overdreven geplaatst en op de juiste plaatsen, waardoor je een lekker underground sfeertje kreeg.

Maar goed, toen was het de beurt aan Dj Promo's live-act, Rude Awakening. Net geen hardcore, ruwe geluiden, diepe bassen en veel sfeer, Rude Awakening in een notendop.

Frank Kvitta mocht de avond afsluiten met wederom een hard setje, ook 150 BPM ruw geschat. Buiten zijn tracks met enkele oude gezongen liedjes ertussen draaide hij wel ok, maar wist me minder te veroveren dan Amok of Rude Awakening. De bassen stonden hier denk ik iets te hard. Maar de voeten bleven toch dansen tot omstreeks 05.45 toen ik uitgeput maar tevreden terugkeerde naar Antwerpen van een geslaagd feestje dat in April terugkomt in de Westergas op 18 februari met onder andere Dave Clarke en Steve Rachmad.