Route 05
Sobere opener voor dit rootsfestival
Dieter Vandeweyer
HA Concerts — 20 april 2005
Voor het tweede jaar op rij gaat het zevendaags festival Route 05 in de Handelsbeurs op zoek naar jonge en getalenteerde singer-songwriters, met vooral interesse voor roots- en folkmuziek. Deze jonge garde wordt afgewisseld met gevestigde waarden binnen de rootsmuziek. Hier bij daMusic vindt u dagelijks verslag van dit festival.
De Noorse Ane Brun beet de spits af van Route 05 met een bijzonder sfeervol nummer, waarbij vooral de helderheid van haar stem meteen opviel. Echter, de rest van de set bestond uit dergelijke intieme en van droefheid doortrokken nummers, die echter teveel op elkaar leken om echt te boeien. Elk nummer leek op een doorslagje van het voorgaande, gebaseerd op een akoestische gitaar, een slide-guitar en sporadische begeleiding van piano en pauken. Dat ze dat na een tijdje zelf ook doorhad, bleek toen ze some happy love aankondigde. Deze iets meer up-tempo nummers waren echter niet genoeg om haar zeer matige set te redden.
Mary Lorson is de frontlady van Saint Low, een Amerikaanse artrock groep, maar voor dit concert was ze enkel met pianiste Tanya Donelly overgevlogen uit de States, om haar nieuwe album Realistic te promoten. Soberheid lijkt wel het modewoord van deze avond, want ook Lorson kwam met een minimale bezetting op het podium. Echter, waarin Brun nog jammerlijk faalde, slaagde zij er wel in om, afwisselend met haar gitaar of achter de piano, haar fijne popsongs over te brengen op het publiek. Zeker gezeten achter haar piano was, met songs als Ties That Bind of Realistic, de vergelijking met Tori Amos niet ver weg. Geen bijster originele popmuziek, maar wel van een uitstekend niveau. Realistic is reeds Lorsons achtste plaat, maar het zou wel eens het album van de doorbraak kunnen zijn!
Noorwegen is zeer goed vertegenwoordigd op deze editie van Route 05, want naast Ane Brun komen er de komende dagen nog vier andere artiesten, waaronder deze Sergeant Petter. Ook deze 29-jarige Noor hield het zeer sober, en weefde zeer mooi akoestische en elektrische gitaar door elkaar, om zijn vaak ludieke teksten kracht bij te zetten. Petter en zijn kompaan Kato beleefden zichtbaar plezier aan hun set, waarbij rootsrock, country en pop mooi vermengd werden tot een mooi rockend geheel. Oudere songs zoals Perfection, werden perfect afgewisseld met nummers uit de nieuwe plaat Monkey Tonk Matters. Ondanks de povere opkomst wist Sgt. Petter de aanwezige bezoekers zeker te entertainen, en bewees hij ruimschoots waarom de organisatie van het Deense Roskilde-festival zo enthousiast over hem was.
Mary Lorson is de frontlady van Saint Low, een Amerikaanse artrock groep, maar voor dit concert was ze enkel met pianiste Tanya Donelly overgevlogen uit de States, om haar nieuwe album Realistic te promoten. Soberheid lijkt wel het modewoord van deze avond, want ook Lorson kwam met een minimale bezetting op het podium. Echter, waarin Brun nog jammerlijk faalde, slaagde zij er wel in om, afwisselend met haar gitaar of achter de piano, haar fijne popsongs over te brengen op het publiek. Zeker gezeten achter haar piano was, met songs als Ties That Bind of Realistic, de vergelijking met Tori Amos niet ver weg. Geen bijster originele popmuziek, maar wel van een uitstekend niveau. Realistic is reeds Lorsons achtste plaat, maar het zou wel eens het album van de doorbraak kunnen zijn!
Noorwegen is zeer goed vertegenwoordigd op deze editie van Route 05, want naast Ane Brun komen er de komende dagen nog vier andere artiesten, waaronder deze Sergeant Petter. Ook deze 29-jarige Noor hield het zeer sober, en weefde zeer mooi akoestische en elektrische gitaar door elkaar, om zijn vaak ludieke teksten kracht bij te zetten. Petter en zijn kompaan Kato beleefden zichtbaar plezier aan hun set, waarbij rootsrock, country en pop mooi vermengd werden tot een mooi rockend geheel. Oudere songs zoals Perfection, werden perfect afgewisseld met nummers uit de nieuwe plaat Monkey Tonk Matters. Ondanks de povere opkomst wist Sgt. Petter de aanwezige bezoekers zeker te entertainen, en bewees hij ruimschoots waarom de organisatie van het Deense Roskilde-festival zo enthousiast over hem was.