Youngblood Brass Band
Slam dunk da funk!
Jennifer Smits
Nijdrop, Opwijk — 1 mei 2005
De Youngblood Brass Band komt van Wiscounsin, Verenigde Staten en de groep is meer bekend in Europa dan in hun moederland. Dit bewijst misschien weer dat de VS blijkbaar niets anders wil zien dan gemaakte, talentloze poppen met mannequins als vriendje in videos. Iedereen ziet er goed uit eens geschminkt en iedereen klinkt goed wanneer je een computer erbij haalt. Maar weinig andere groepen kunnen blaasinstrumenten zo interessant maken als de YBB. Ze zetten de funk in funky!
De avond begint met de Belgische groep The Livest. Als voorprogramma moet je zo goed mogelijk het publiek klaarstomen voor de hoofdact en dat deed The Livest dan ook. Na tien minuten kwamen de beentjes los en het publiek leek ervan te genieten. Je kan The Livest moeilijk onder n genre plaatsen, wat op zich niet zo slecht is. Zelfs de zanger wist het niet goed. Hij zei dat het een mix was van hip hop, rap, dance en funk. Zeven liedjes werden er gespeeld, waaronder Life-time en Robbin. In Robbin werd er verwezen naar een man, zo controversieel dat iedereen hier wel een liedje moet aan opdragen, en jawel G.W. Bush heeft het weer eens zitten. Tijdens Marchin' en Get down leek het dat Mike Skinner van The Streets voor een moment op het podium stond. De zangers zag je dan ook geen moment stilstaan. The Livest is misschien niet de beste groep van Belgi op dit moment maar ze verdienen zeker nog een plaatsje in een tent op een festival en wie weet
Nadien was het tijd voor de Youngblood Brass Band. Het podium was al bijna te klein om er negen man op te krijgen. Moesten deze mannen hetzelfde gedaan hebben als de twee zangers van The Livest, dan was je na tien minuten de kluts helemaal kwijt. Van hun album Center: level: roar speelden ze o.a. de nummers is an elegy, Avalanche, The Movement en Brooklyn. Aan het publiek te horen was Brooklyn de grote favoriet en de bekendste hit. Is an elegy was een van de tragere nummers wat niet wil zeggen dat er geen pit in zat. Integendeel, je had even pauze nodig om te bekomen van de swingende nummers. Beeld je dan nog maar eens even in dat het in de zaal hot was. Andere liedjes waren D-Boy, Headbanger, But you cant run en Nuclear summer. En ja hoor, onze favoriete president is terug!
Nog geen twee minuten backstage en de groep kon niets anders doen dan terugkomen. Van het publiek mocht er geen einde aan komen. En alsof n bisnummer niet genoeg was, speelden ze er gewoon twee na elkaar.
Het concert die avond in de Nijdrop was de verplaatsing zeker en vast waard. Je had twee groepen die verschillende genres op zon manier bij elkaar brengen dat je het allemaal leuk gaat vinden. Het enige wat je moet onthouden na het beluisteren en zien van The Livest en de YBB is dat je geen gitaar en computer nodig hebt om goede muziek te maken.
Nadien was het tijd voor de Youngblood Brass Band. Het podium was al bijna te klein om er negen man op te krijgen. Moesten deze mannen hetzelfde gedaan hebben als de twee zangers van The Livest, dan was je na tien minuten de kluts helemaal kwijt. Van hun album Center: level: roar speelden ze o.a. de nummers is an elegy, Avalanche, The Movement en Brooklyn. Aan het publiek te horen was Brooklyn de grote favoriet en de bekendste hit. Is an elegy was een van de tragere nummers wat niet wil zeggen dat er geen pit in zat. Integendeel, je had even pauze nodig om te bekomen van de swingende nummers. Beeld je dan nog maar eens even in dat het in de zaal hot was. Andere liedjes waren D-Boy, Headbanger, But you cant run en Nuclear summer. En ja hoor, onze favoriete president is terug!
Nog geen twee minuten backstage en de groep kon niets anders doen dan terugkomen. Van het publiek mocht er geen einde aan komen. En alsof n bisnummer niet genoeg was, speelden ze er gewoon twee na elkaar.
Het concert die avond in de Nijdrop was de verplaatsing zeker en vast waard. Je had twee groepen die verschillende genres op zon manier bij elkaar brengen dat je het allemaal leuk gaat vinden. Het enige wat je moet onthouden na het beluisteren en zien van The Livest en de YBB is dat je geen gitaar en computer nodig hebt om goede muziek te maken.