Rock Waregem
Rock Waregem: Freaky Age timmert aan de weg
David Ardenois
Waregem Expo, Waregem — 8 november 2008
In de vooravond mochten de jonkies van Freaky Age het podium betreden. Gezien het vroege uur en de grootte van de concertzaal, oogden de toch al schaarse bezoekers nog minder talrijk. Behalve drie rijen concertgangers helemaal vooraan stonden er slechts her en der groepjes mensen over de zaal verspreid, die evenwel talrijker werden naargelang het optreden vorderde, en vooral naargelang het aanvangsuur van headliner De Kreuners in de buurt kwam.
Freaky Age opende hun set met Mr. Nobody, een nummer van hun eerste en voorlopig enige EP. De jongens speelden zonder schroom en verdeden geen tijd aan halfzachte bindteksten. We belandden al snel bij het bijzonder catchy en vrolijke Play the Games, een nummer dat op hun binnenkort te verschijnen debuutplaat ‘Every Morning Breaks Out’ staat.
Frontman Lenny Crabbe (zoon van), voor de gelegenheid in een strak roze shirtje, met witte lakschoenen én Pete Doherty hoedje, wist ons te vertellen dat hun thuishaven in Ternat ligt, en dat ze enorm blij zijn om in Waregem present te geven.
Frontman Lenny Crabbe (zoon van), voor de gelegenheid in een strak roze shirtje, met witte lakschoenen én Pete Doherty hoedje, wist ons te vertellen dat hun thuishaven in Ternat ligt, en dat ze enorm blij zijn om in Waregem present te geven.
Long Way, weer een liedje van hun debuutplaat, verhaalt wat Bon Scott ons destijds ook al wist te vertellen: dat de weg naar het sterrendom niet met rozenblaadjes geplaveid is. Al maakt dat het nummer van Freaky Age er niet minder verdienstelijk om.
Tijd voor de grote kanonnen, moeten ze halverwege de set gedacht hebben. Eerst haalde de band de huidige single Where Do We Go Now uit de kast en vervolgens Time is Over, hun vorige. Die laatste is ook het nummer waarmee Freaky Age zijn bestaan kenbaar maakte aan rockminnend Vlaanderen en vooral aan het Stubru-publiek. Tijdens deze songs kon de groep wel rekenen op meer dan enkel beleefdheidsapplaus en volkomen terecht.
Vlotjes kondigde Lenny het volgende nummer aan: Every Morning Breaks Out, het titelnummer van hun op eenentwintig april te verschijnen debuutplaat. Er werd lustig verder gemusiceerd met Weekend, een zeer leuk uptempo nummer dat wij wel weten te smaken, en tijdens hetwelk Lenny als een volleerd artiest zijn band voorstelde.
Dan volgde er “muziek voor de wat oudere mensen”, in de vorm van een uitstekende The Who cover, namelijk Pinball Wizard. Dat nummer duikelden ze ook al op tijdens hun deelname aan Humo’s Rock Rally 2006. We moesten het deze keer zonder de zalige tussenzang van Roger Daltrey en Pete Townshend stellen, maar Lenny bracht het er als enige vocalist uitstekend vanaf. Een pluim voor de hele groep trouwens, die dit nummer toch min of meer in een eigen kleedje wist te steken.
Met Weight of The World, tevens de afsluiter van hun plaat, sloot Freaky Age af om plaats te ruimen voor de zware mannen van Belgian Asociality. Deze youngsters kunnen live alvast hun mannetje staan, wat in een iets intiemere setting dan deze enorme evenementenhal zeker vonken moet geven. Al kan er natuurlijk nog gewerkt worden aan de podiumpresence en -act. Een band om in de gaten te houden!