Folk Dranouter

Het feest begon dit jaar een dag vroeger, want donderdagavond stonden The Skatalites al op het programma. Een bende oude mannen met wat trompetten en enorm veel enthousiasme. De sfeer zat er duidelijk al na het eerste nummer volledig in. De avond eindigde met een DJ die alleen maar folk draaide (hoe kan het ook anders, op een folkfestival), en zodus keerden we terug naar de camping.

Gewekt door de warmte was dag 1 van het eigenlijke festival aangebroken, met die dag veel goeds op het programma. Aangezien het redelijk laat begon, konden we gerust nog wat luieren op de camping, of naar de randanimatie gaan kijken. Want ook het centrum van Dranouter waren er kraampjes, kleine gezellige cafeetjes, straattheater en randanimatie. We wandelde richting wei, en begaven ons naar de grote concerttent. Wat zijn naam waard is want die tent was echt indrukwekkend groot. De groep die we wilden zien was Troissoeur, een groep uit Vlaanderen die vreemde muziek maakten. De woorden in hun liedjes zijn zelf uitgevonden of soms worden ze gewoon achterstevoren uitgesproken, wat het natuurlijk wel speciaal maakt. Tom Pintens stond daarna met één van zijn zovele projecten 2000 Monkeys in de clubtent. Het was een goed optreden en ik vind hem echt talentvol, maar ik zie hem wel veel liever piano spelen.

Mintzkov Luna volgde op 2000 Monkeys en het zag ernaar uit dat de tent zowat ging vollopen voor deze Belgische groep, maar we konden nog een plaatsje vooraan bemachtigen. Ze begonnen wat later dan normaal, en daardoor duurde het optreden jammer genoeg maar 45min, maar het was wel de moeite. Daan was de volgende die er mocht optreden. En er bleef maar meer en meer volk binnenkomen in die toch wel kleine clubtent. Wat erg jammer was, want na 3 nummers waren we verplicht de tent te verlaten, aangezien we toch niks konden zien (we hadden ons plekje vooraan afgestaan) en het overdreven heet werd daar.

Dan maar wat gaan afkoelen in de grote concerttent waar op dat moment Calexico aan het spelen was. Muziek die mij volledig deed denken aan Mexico, hoewel ik er nooit ben geweest. Het optreden miste wel wat sfeer, en ik had al spijt dat ik niet in de clubtent was gebleven, maar nu had ik wel goed plaatsje voor Arid, die na Calexico zouden spelen. Van dit optreden werd veel verwacht, aangezien ze dit jaar maar één optreden gaven omdat frontman Jasper Steverlinck nu solo gaat. En de verwachtingen werden ver overschreden. Het optreden van Arid werd een van de hoogtepunten, voor vele mensen. Helemaal onder de indruk van Jasper & co. gingen we terug richting clubtent, waar om 2.30u Moiano begon. Een project van Peter Lesage (speelt ook bij Flip Kowlier, Gabriel Rios), die we vooral wilden zien omdat hij leraar jazz piano is van een vriendin. Ondertussen was er al niet veel volk meer op de wei, en stonden er enkel nog wat dansende mensen in de clubtent, en wat dronken mensen in de dranktent. Het deed er niet toe, Moiano was een perfect afsluitend feestje van de eerste dag.

Vervolgens richting camping, en wat proberen slapen, nu het nog niet zo warm was.

Rond 16.00u gingen we terug om de Nieuwe Snaar te zien, wat van ver wel grappig leek te zijn. Vele mensen bleven gewoon zitten en de echte fans stonden recht vooraan. Maar als je zat, kon je alles nog perfect volgen op de 2 schermen in de tent. Na de Nieuwe Snaar speelde Sioen. Minder volk dan we verwacht hadden. Maar toch deden we voor hem een poging om naar voor te gaan, en recht te staan. Met een gastoptreden van Toots Tielemans en heel wat extra muzikanten. De mondharmonica van Toots Tielemans en de strijkers gaven een extra dimensie aan het optreden, maar daarbuiten was bleef het maar gewoontjes, zonder veel pit. Ofwel waren we gewoon te moe, wat ons dan ook het beste leek om even te slapen, en weer op te staan voor Tom Barman & Guy Van Nueten. De vleugelpiano stond klaar, maar Tom Barman begon moederziel alleen op het grote podium met enkele akoestische nummers op gitaar. Het was een goed optreden, en er werden enkele dEUS-nummers gespeeld, maar de mensen werden echt teleurgesteld toen ze na 50 min het podium verlieten, zonder een bisnummer. Na enkele minuten wilden ze blijkbaar nog altijd niet terugkomen, en gaf het publiek het maar op om te roepen. Maar het optreden zelf was wel echt goed…

Vele mensen waren naar Dranouter afgezakt voor de hoofdact Starsailor, die ook al op Werchter een goeie show gaven. En ook dit optreden was super, misschien zelfs nog beter dan op Werchter. Alle nummers werden luidkeels meegezongen, gekrijst en de zanger genoot duidelijk van de aandacht.

De Belgische groep Think of One mocht in de grote tent eindigen. Het was moeilijk om Starsailor te evenaren maar ze deden toch hun best, goed optreden.

De laatste dag begon met Venus in Flames. Veel mensen waren waarschijnlijk speciaal opgestaan voor de Gentse band van singer/songwriter Jan De Campenaere. Aangezien de gitarist van deze groep de broer van Sarah Bettens is, en zij die dag ook in Dranouter was, zong ze samen met frontman Jan De Campenaere een prachtig liedje. Hij bleek er ook zijn plezier in te hebben, want hij zei meermaals dat hij het echt leuk vond. We keerden terug naar de camping om nog wat te slapen, en terug op te staan voor Sarah Bettens. Wat een stem… Ik was echt onder de indruk. Ze speelde enkele K’s Choice-nummers en een gigantisch minutenlang applaus van het publiek. Goran Brecovic was die dag het laatste optreden dat ik zag. Een man met een tiental mensen achter zich die echt feestmuziek maakten. Misschien wel het meest sfeervolle folk-optreden van het ganse weekend, en tevens ook een goeie afsluiter voor mijn Dranouter 4-daagse. Volgend jaar zeker opnieuw!