Micah P. Hinson

Het werd een avond vol rauwe schoonheid.

Het voorprogramma werd verzorgd door Raman. Die bracht een rustige set, die perfect aansloot bij de sfeer van Micah P. Hinson. Raman.’s muziek balanceerde moeiteloos op de rand van breekbare intimiteit en melodieuze toegankelijkheid. Live klonk het sober, zonder franjes, en vooral oprecht.

Er zijn artiesten die je bewondert om de muziek, en er zijn artiesten die je blijft volgen, omdat ze als mens blijven intrigeren. Micah P. Hinson behoort zonder twijfel tot beide categorieën. Al jarenlang bouwt hij aan een bijzondere relatie met zijn publiek: open, kwetsbaar en opvallend eerlijk. Tijdens dit concert vertelde hij opnieuw over de streng religieuze context waarin hij opgroeide, zijn liefdesrelatie, zijn familiale banden en het contact met zijn vader. Die oprechtheid voelde nooit gespeeld aan, maar vormde net de kern van de aantrekkingskracht.

Dat verklaart wellicht ook waarom hij kon rekenen op een opvallend trouwe schare fans. Het publiek luisterde aandachtig, bijna respectvol stil, alsof iedereen besefte dat een concert van Hinson meer is dan enkel muziek. Zijn bijzondere uitstraling, tegelijk breekbaar en mysterieus, versterkte dat gevoel alleen maar.

Met het prachtige Oh Sleepyhead uit het nieuwe album 'The Tomorrow Man' werd meteen de juiste toon gezet. In het kleine zaaltje ontstond daardoor haast vanzelf een intieme sfeer. Alsof je niet naar een optreden keek, maar deel uitmaakte van een persoonlijk verhaal dat zich live ontvouwde. Hinson hoefde daarbij nauwelijks moeite te doen: de rauwe stem en présence vulden moeiteloos de ruimte.

Sylvia hoort ongetwijfeld tot onze favorieten. Best begrijpelij,k als je de bijhorende anekdote kent: destijds had hij twee vriendinnen. Zijn vrouw was jaloers op Sylvia, waardoor hij het nummer niet meer mocht brengen. Pas nadat hij een handtekening onder de scheidingspapieren zette, kon hij het opnieuw spelen.

Door tijdsgebrek moest hij uiteindelijk wel een nummer uit de set schrappen, vermoedelijk omdat hij tussen de songs door zoveel persoonlijke verhalen vertelde. Toch deed dat weinig af aan de avond. Integendeel: net die openhartigheid maakte het concert authentiek, warm en menselijk.