Culture Club Closing Night
Glamour night...
Joke Staelens
Culture Club, Gent — 10 juli 2004
22.30h : Op ongemakkelijke hoge hakken en uitgedost volgens de dress-code, stapten we binnen. Het was mijn eerste keer in de club, dus liet ik alles op mij afkomen om zoveel mogelijk ervan in mezelf op te nemen. Als je Culture Club intikt bij Google.be krijg je als beschrijving: Night Club with House & Hip Hop music. Splendid design, full colours & discoballs. Ik moet zeggen, ze hebben er niet om gelogen.
Het decor was subliem. Overal kon je grasmatjes vinden met daarin verstopte, roze golfballetjes met hun logo erop. Het moderne interieur sprak mij echt aan en ik waande me al vlug een prinsesje in een prachtig paleis. Wel een prinsesje zonder prins... Toen een vriendin mij naar beneden trok, dacht ik eventjes dat ze mijn prins gevonden had. Groot bleek mijn verbazing toen ik Luc De Vos en de Gorki-leden zag staan. Een prins had ik niet gevonden, maar deze koning vond ik veel leuker! Eerste rij voor het Gorki-optreden! De liedjes waren moeilijk verstaanbaar door de accommodatie, maar dat kon mij niets bommen. Ik genoot van het korte optreden en van de leuke sfeer die er heerste. Luc De Vos schonk zijn gitaar aan het publiek en ze hadden geluk: een jongen uit het publiek kon effectief gitaar spelen en had de eer om op Luc zijn gitaar te tokkelen op het podium. De sfeer was grandioos.
Klokslag 12 uur: Assepoester zou nu mogen beginnen weghollen voordat de betovering ten einde was, maar voor mij begon hij pas! Jarig zijn op deze schitterende dag, was het gedroomde scenario voor elke 18-jarige. Gratis sangria vloeide, De Vos die mij een half gouden plaatje als aandenken gaf, vrienden en een feestje
Maar het was niet allemaal binnen te doen. Buiten viel er ook wel wat te beleven. Een barbecue bijvoorbeeld. En het Gorki-avontuur bleef maar duren. Ik liep de sympathieke drummer tegen het lijf waar ik nog een woordje mee wisselde, een knuffel en een zoen van meneer De Vos Closing Night mocht voor mijn part zijn naam wisselen voor Magic Night. Het prinsesje in mij voelde zich zeer voldaan.
We kregen het buiten een beetje koud, dan maar naar binnen om terug warm te krijgen. Oude funky platen kregen we in het gelijkvloerszaaltje. Ik liet het beest in mij los op House of Jealous Lovers. Jammer van de ongemakkelijke puntschoenen. Schoenen af en op mijn blote voeten in het gras gedanst. De djs waren super, speelden op het publiek in, er was variatie, dus voor elk wat wils. Zo hoort het gewoon om van een geslaagd feestje te kunnen spreken.
Moe en uitgeshaket keerden we zu hause, waar we als roosjes geslapen hebben

