Gentse Feesten
Luchtgitaren in weer en wind
Vincent Merckx
Gentse Feesten — 17 juli 2004
Jep, het zijn weer Gentse Feesten en zoals elk jaar vinden er gedurende dit tien dagen durende festijn wel een paar marginale activiteiten en ander volksvermaak plaats. Vandaag was het de beurt aan het Belgisch Kampioenschap Luchtgitaar om de behoorlijk gevulde Korenmarkt te vermaken
En dat deed het ook. Tekenend voor de hele chaotische belevenis was de in Heideroosjes-t-shirt gehulde metaller die na vier keer proberen nog steeds zn ding niet kon doen omdat de cd-speler het schijfje niet kon lezen (uiteindelijk mocht hij van de organisatie improviseren op een R&B-nummer). Nadat o.a. een dronken man met fietsbandgitaar, een in vershoudfolie en emmer gewikkelde Bucketbutt en enkele normale metallers de revue gepasseerd waren, was het de beurt aan de jury om haar oordeel te geven.
En ze namen hun tijd; wee de twee presentatoren die ondertussen ook al goed aangeschoten enkele eigen composities ten beste brachten: ze werden steevast bekogeld met blikjes en bekertjes bier maar ze hadden er duidelijk plezier in en daar draaide het hier overduidelijk om: ambiance. Heerlijke ambiance.
De winnaar werd Bucketbutt. Hij was duidelijk de beste met zijn aparte act en kreeg een mooie prijs: 3 weken Finland en het voorprogramma van Air On Maiden op Pukkelpop.
Hierna was het de beurt aan Air On Maiden. Voor hun optreden werd gewaarschuwd voor het onweer dat zich vanaf de kust een weg baande naar het feestende Gent, en het volk dunde al vlug uit. De enkele moedige dronken metallers en ondergetekende die de uit de lucht gutsende regen trotseerden werden beloond voor hun doorzettingsvermogen: ze kregen een prachtige set luchtgitaar, -drum, -keyboard en bas waar de clichs van afdropen. Zo begon Maiden al goed met Hello Germany you are the best! en kregen ze al gauw te maken met technische problemen zoals een gedeplugde luchtgitaar of een dronken keyboardist die zijn tijd gekomen achtte om zelf s iets te zingen. Nadat frontman Stan Kreich ook nog s in het publiek sprong om te crowdsurfen (nuja, rondgedragen te worden door dezelfde zeven man) was het hek volledig van de dam: de nog aanwezige doorweekte eerste rijen gaven zich nog volledig tot het einde van de set.
En dat einde kwam veel te vroeg. Doorweekt tot in de kleinste kantjes van hun onderbroeken gingen de laatste mensen hun eigen weg: naar huis waar een warme douche wachtte of het feestgedruis in.
