Pol Pol

Ik geef toe dat ik met enig scepticisme richting Gent vertrok. De Gentse feesten spelen zich voor mij anders altijd af op het Sint-Jacobsplein of de Korenmarkt, maar Pol Pol, nouja voor eventjes dan. Mijn ingesteldheid veranderde nogal snel toen ik weer die heerlijke sfeer opsnoof. Vakantiesfeer in het hartje Gent en wat een decor.

Drijvende pontons voor een dansend publiek, een podium over het water, enig!!! Je hoort sommigen wel es zeggen dat je zo weinig contact hebt met de artiest op het podium, maar daar had ik in ieder geval geen last van. Met een cocktail in de hand was ik klaar voor enkele zwoele nachten.

Op zondag zag ik The Dill Brothers, lekker Belgische ska die zijn eigen ijzersterke livereputatie nog maar es waarmaakte. En me opwarmde voor een fijn feestje.

Daarna speelde N.G. La Banda, ze komen uit Cuba en know how to blow your brain off. Kwam het door de cocktails of de gedachten aan Che of Fidel ik heb er geen idee van, maar deze salsa vond ik van wereldklasse. Zeker om over te doen, hoewel het nog een tijdje kan duren aangezien deze band exclusief op pol pol stond.

Op woensdag had ik er nog een dagje uitgekozen omdat er wel heel veel Belgische bands moesten spelen. Ik was natuurlijk benieuwd hoe zwoel mensen uit een koud en grijs Belgenlandje klinken. Zelfs de weergoden toverden plots zon tevoorschijn op de nationale feestdag, kon dit een voorteken zijn? Ja hoor! Met Jaman! Herrezen uit de assen van Skyblasters en Dinky Toys kregen we een echte reggae battle voorgeschoteld. Ik voelde me net op Jamaica en dan te denken dat deze uit Belgi komen. Echt een sterke set. Bob Marley zou vast fier zijn. Ik sloeg de andere reggae sound van Savana Station over omdat ik me geen overdosis wou aansmeren. Maar ik stond op de eerste rij toen Gabriel Rios op het podium kwam. Zo Belgisch is deze nu niet, maar hij heeft er toch maar voor gekozen om hier te komen wonen. Deze 24 jarige is niet alleen knap om te zien, maar zijn muziek is echt uniek. Je hoort Salsa, maar ook hiphop en techno. Special guest Flip Kowlier deed een talrijk opgekomen publiek uitzinnig worden.

Wat ik te zien kreeg op zondag en maandag, de afsluitende dag van de gentse feesten, stelde me na het hoogtepunt op woensdag enigszins teleur. Heel wat salsa en reggae waar ik enkel het gevoel nog meer van dat bijkreeg. Een liefhebber van dit genre zou zich er best thuisgevoelt hebben, maar ik was blij dat ik me vooral kon mengen in het diverse publiek.

Wat pol pol nu eigenlijk betekent, daar ben ik naar die paar dagen nog steeds niet achter, niemand kon me vertellen wat het nou precies was. Misschien voor een volgende keer.