Fischer-Z

Dit jaar viert niet alleen punk de vijftigste verjaardag. Rond 1976 was er een hele lichting getalenteerde en interessante muzikanten die op de punkvibe meesurften om hun ding de wereld in te katapulteren. Uiteenlopende soorten muziekjes van Ian Dury, Wreckless Eric, Joe Jackson, Tom Robinson, Elvis Costello, om er maar enkelen te noemen, en ook Fischer-Z. Die laatsten kwamen in een uitverkochte De Roma in Borgerhout het 50-jarig jubileum van de oprichting in 1976 vieren.

Chloe Leigh Thomas kwam mee de verjaardag vieren met indie-folk en een vleugje flamenco, trouw aan haar Spaanse roots. Zij en haar gitaar brachten delicate verhaaltjes over liefde en verlies, zoals Reality en What Makes The World Go Round. Het publiek kon het overduidelijk smaken en zijzelf was sterk onder de indruk van de zaal en de opkomst voor de “biggest show I did … EVER!”. Even later zou ze de keyboards voor haar rekening nemen bij de feestvarkens van Fischer-Z.

Als extra opwarmertje werd, voor de band opkwam, nieuwe single Strings door de boxen gejaagd. Het bewijst dat Fischer-Z geen retrogroep is, maar nog nieuw en interessant werk aflevert. Waarna John Watts en de zijnen voor dit jubileumconcert meteen met de deur in (het vijftigjarige) huis vielen met een kwartet nummers uit de debuutplaat ‘Word Salad’. Op Pretty Paracetamol, Wax Dolls, Remember Russia en The Worker zat alvast geen sleet. Wat een aftrap voor de ‘50th Anniversary Tour’ die hen in 2026 nog naar Nederland, Portugal, Spanje, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, de UK en Australië brengt.

De best of-set had ook plaats voorzien voor enkele nummers uit de solocarrière van frontman en enig overgebleven origineel bandlid John Watts, met onder meer Angel of Gardenia en Well Meaning Ghost uit ‘Thirteen Stories High’, misschien wel de lievelingsplaat van de heer J.M. Watts. In de finale van de set zouden ook nog One Voice en Head On, over de oorlog in Irak, volgen. Maar we lopen vooruit op de feiten, want er volgde tussendoor nog een fijne selectie van voor het grote publiek misschien minder gekende nummers als Marguerite, Tightrope of The Perfect Day.

De "Koude Oorlog"-sfeer van de jaren tachtig droop als vanouds uit een selectie uit 'Red Skies Over Paradise', dat met het titelnummer en Cruise Missiles niets aan de verbeelding overliet. Er is nog niets veranderd wat dat betreft. En hetzelfde moesten we vaststellen bij het funky swingende Damascus Disco. Het overgrote deel van het publiek was echter gekomen voor het nummer waarmee het optreden werd afgesloten. “I told them I take photos for this magazine”. Dat deden wij ook en het resultaat kan u hieronder bekijken. Ondertussen werd Marliese door de fans luidkeels meegebruld en deed het De Roma ontploffen. Marliese deed het nog altijd: “The waiting almost brought me to my knees”.