Rarefish Festival
Een verjaardagsfeest in stijl
Martha Verschaffel
Magasin4 — 8 oktober 2005
Op zaterdag 8 oktober 2005 werd de derde verjaardag van het Rarefish-collectief gevierd met een eerste festival. Voor de mensen die al drie jaar lang het reilen en zeilen van de Rarefishgroepen volgen, was dit het moment bij uitstek om eens een groot aantal van de groepen op n avond te kunnen zien. Maar er werd ook veel promotie voor het festival gemaakt, zodat het ook een gelegenheid was voor mensen die nog niet van het bestaan van het collectief afwisten, om voor het eerst kennis te maken met het fenomeen [b]Rarefish[/b]. Negen groepen stonden oorspronkelijk op het programma, na het afbellen van n van hen (Mitsels) bleven er logischerwijs nog acht over (Feuerbach, Wixel, Naifu, Sleepy Lili, I Love Sarah, Simplesongs, Tomn en Elton Vincent), waar u hier van enkele van hen het verslag kan lezen.
Gewapend met gitaren, een banjo, drumstokken en baarden stonden de vijf jongens van Feuerbach mooi op een rijtje naast elkaar op de eerste verdieping van Magasin 4 ons op te wachten.
En niet veel later werden we overspoeld met mooie, melodische liedjes die ons wat aan Iron&Wine, Timesbold of Hood deden denken. Vooral bij nummers als Cadillac en Tv werd duidelijk hoe perfect de stemmen van de groepsleden bij elkaar pasten en elkaar aanvulden.
Over enkele maanden brengen ze een eerste album uit bij Zeal Records. Het voorsmaakje dat we zaterdag hieruit kregen was alvast veelbelovend.
Wixel
Wixel is het electronica, of -waarom ook niet-, indietronica-project van Wim Maesschalck. Nog niet veel hoorden we zoveel warme, zachte muziek uit een laptop komen. Al waren er voor de gelegenheid een drummer (Nil Ramos, die maar liefst bij drie van de acht groepen achter het drumstel had plaatsgenomen zaterdag) en een bassiste bij (Ulrike van de Rarefishgroep Guernica).
Alledrie speelden ze ooit bij A December Lake, welke de groep is die aan de basis ligt van het hele Rarefish collectief. Het werd compleet wanneer Thomas (Elton Vincent, en tevens ex-A December Lake gitarist) de gitaar ter hande nam bij het laatste nummer, en ons zo terugvoerde naar de beginjaren van Rarefish.
I Love Sarah
En van de hoogtepunten van de avond was het optreden van de twee jongens van I Love Sarah. Ze gaan schuil achter de namen JaniJani en Rudy Perdu en achter een hoop instrumenten die ze vr het podium opgesteld hadden: drumstel, gitaar, samplers en synthesizers. Vraag me niet hoe hij deed, maar Jeroen (JaniJani) slaagde erin tegelijk te drummen, ondertussen alle soorten klanken uit zijn keyboards te halen en dat nog eens verbazend goed te laten klinken ook. Het resultaat is moeilijk als n genre te omschrijven, misschien ergens tussen electronica, indie of postrock/pop. De muziek van I love Sarah is verrassend origineel, en dat werd nog versterkt op het optreden zelf, waarbij je het enthousiasme bijna letterlijk van het tweetal zag afdruipen.
Tomn
Ze stonden al op het podium van ongeveer alle grote en kleine concertzalen van het land, en ook deze keer werd het podium op de eerste verdieping van Magasin4 goed bevolkt door de vier leden van Tomn. Ze lijken steeds meer pure postrock te spelen op hun optredens, want we kregen enkel bij het laatste nummer de fluisterende zang van Wouter te horen.
(Bij deze laten we de poging tot zingen van de-man-die-uit-het-publiek-het-podium-opdook-om-zijn-persoonlijke-bijdrage-aan-het-nummer-te-leveren buiten beschouwing).
Het blijft mooi om te zien hoe ze, ondanks hun vele optredens, toch telkens met evenveel enthousiasme en intensiteit hun nummers brengen.
Elton Vincent
De set van de laatste groep -Elton Vincent- was nogal anders dan de andere. Hij duurde erg kort in vergelijking met de voorgaande en was de enige die dichter bij noise dan indie of postrock aanleunde.
Het paste anderzijds wel perfect in de hele undergroundsfeer die Magasin4 uitstraalt.
Hij had een drummer (Nil) en een xylofoonspeler (Janvier) bij, en ze improviseerden met zn drieen zowat de hele set lang rond eenzelfde zin: Jai amen le Javier et le Nilo.
Misschien wel jammer dat het een heel erg kort optreden was, maar al bij al was het toch een waardige afsluiter van een schitterende avond.