Danko Jones

Het Canadese rockbeest Danko Jones stond afgelopen woensdag voor de vijfde keer in de AB. Deze keer om zijn nieuwste worp ‘Never Too Loud’ voor te stellen. Net als zijn vorige doortochten wilden we dat absoluut niet missen. Danko mag misschien een showbeest en een opschepper zijn, hij staat ALTIJD garant voor een oerdegelijke rockshow en zijn tongue-in-cheek-narcisme weten we wel zeker te appreciëren.

Die Mannequin en onze vaderlandse rocktrots El Guapo Stuntteam hebben we wegens andere verplichtingen en de nodige files gemist. Maar voor de man met de langste tong sinds Gene Simmons waren we present. 



Danko vloog er meteen in met een reeks van drie songs, aan elkaar geplakt en genadeloos strak gespeeld: Code of the Road (de nieuwe single), Samuel Sin en Play the Blues. De Canadees en zijn band waren duidelijk in bloedvorm: de typische Danko-moves – de tong, de rocksmoelen en het headbangen – waren aanwezig en het drietal speelde energiek. 



Aanvankelijk wilde het publiek in een redelijk volle AB niet echt mee, maar na een woordje van Danko – die altijd rake opmerkingen weet te maken – en de volgende reeks van drie songs was er geen houden meer aan. Een kleine pogopit werd gevormd en een paar crowdsurfers – Danko vroeg of ze zich niet beter hadden ingeschreven voor een REM-video – waagden hun kans.



Danko had het duidelijk naar zijn zin in Brussel. Dat werd snel duidelijk door zijn vaak grappige speeches. Toen een deel van het publiek naar goede gewoonte de naam van bassist JC begon te scanderen, speelde Danko daar gevat op in met een snedig “You got it out of your system now?!”, gevolgd door een brede grijns toen een deel van het publiek Danko begon te scandereren.  Hij bedankte ook El Guapo Stuntteam op een originele manier door een imitatie van hun sublieme gitaarspel en door te zeggen dat hij nooit zo zou kunnen spelen.



Danko Jones speelde een goede set waarin oud en nieuw werk afgewisseld werd. Van de nieuwe plaat – naar onze mening zeker niet zijn beste – hoorden we Take me Home, King of Magazines, Still in High School en Never too Loud. Die nummers bleven live echter stevig overeind tussen de oudere Dankokrakers. Nieuwe en oude Dankofans kregen dus een goede, luide en energieke show te zien. 



Na een set van zeventien nummers mocht de groep onder luid gejuich dan ook terugkeren om met drie songs afscheid te nemen van het publiek.  Zo werd ook de vijfde AB-doortocht van Danko Jones een voltreffer. 



Wie hem al een paar keer aan het werk gezien heeft, kent ondertussen de typische tics en sommige van de speeches van Danko, maar vervelend of flauw wordt het nooit. Wij zien alvast uit naar zijn show op Pukkelpop dit jaar. Reken maar dat je ons weer vooraan kan vinden.