Retro Acid
Acid is back.
Jorn Kerschot
VierNulVier Kunstencentrum — 23 april 2005
Acid is dood, yeah right. Degene die dit blijft beweren heeft geen flauw benul wat hij heeft gemist. Retro Acid is terug en definitief als je het mij vraagt.
Retro Acid werd dit jaar weer op de zelfde locatie gehouden, de Vooruit in Gent. Een mooie zaal, niet te groot, niet te klein en sfeervol.
Ik kwam toe omstreeks 00.30 toen Rob Acid bezig was met een schitterende liveset neer te zetten. Ik had al enkele jaren niets meer gehoord van deze man, maar het is te merken dat hij terug is!
Hard, uptempo en bleepy sounds, meer moet het niet zijn. Alleen spijtig dat het niet langer mocht duren, maar begrijpelijk, een liveset is zoveel intensiever dan gewoon draaien.
Na Rob Acid was het de beurt aan Miss Djax, een oude gekende in acid-land en met haar nieuwste release op djax-up-beats (crackhouse) was ik wel eens benieuwd wat ik kon verwachten van deze Nederlandse dame.
Eerst en vooral veel klassiekers, of zo klonk het alleszins. In het begin lag het tempo nog vrij laag, maar na enkele schijfjes ging Miss Djax rechtdoor op en top. Zeer opbouwend, hier en daar een klein foutje, maar dat was te verwaarlozen. Al gauw werd het 3 uur en kon Spacid, die ik trouwens enkel gewend was van zijn elektro, de decks overnemen.
Het verbaasde me hoe hard iemand kan verschillen in stijl en deze set was dan ook een aangename verrassing. Zijn scratches mochten er trouwens ook wezen!
Het laatste halfuur was op z'n zachtst gezegd verschrikkelijk snel, maar wel super om aan te horen!
Het decor werd dan ook lichtjes afgebroken door hyperactieve fuifgangers, die dachten dat ze met de Acid-smiley konden wegkomen, maar de security stak hier even een stokje voor. Over de decoratie in het algemeen kan ik kort zijn: simpel, niet overdreven en sfeervol. Van de lichten werd ook gretig gebruik gemaakt, geen lasers of speciale toestanden, dit hoefde ook helemaal niet.
Na een studie van het decor was het dan de beurt aan A-bat waarvan ik nog een half-uurtje heb meegepikt, samen met de Acid-pope die A-Bat moest introduceren. A-bat vond ik persoonlijk iets minder kwestie van platenkeuze, maar zijn draaistijl mocht er weer wel zijn.
Rond 5 uur besloot ik huiswaarts te trekken om terug te keren van een geslaagd avondje smilies en acid.
Ik kwam toe omstreeks 00.30 toen Rob Acid bezig was met een schitterende liveset neer te zetten. Ik had al enkele jaren niets meer gehoord van deze man, maar het is te merken dat hij terug is!
Hard, uptempo en bleepy sounds, meer moet het niet zijn. Alleen spijtig dat het niet langer mocht duren, maar begrijpelijk, een liveset is zoveel intensiever dan gewoon draaien.
Na Rob Acid was het de beurt aan Miss Djax, een oude gekende in acid-land en met haar nieuwste release op djax-up-beats (crackhouse) was ik wel eens benieuwd wat ik kon verwachten van deze Nederlandse dame.
Eerst en vooral veel klassiekers, of zo klonk het alleszins. In het begin lag het tempo nog vrij laag, maar na enkele schijfjes ging Miss Djax rechtdoor op en top. Zeer opbouwend, hier en daar een klein foutje, maar dat was te verwaarlozen. Al gauw werd het 3 uur en kon Spacid, die ik trouwens enkel gewend was van zijn elektro, de decks overnemen.
Het verbaasde me hoe hard iemand kan verschillen in stijl en deze set was dan ook een aangename verrassing. Zijn scratches mochten er trouwens ook wezen!
Het laatste halfuur was op z'n zachtst gezegd verschrikkelijk snel, maar wel super om aan te horen!
Het decor werd dan ook lichtjes afgebroken door hyperactieve fuifgangers, die dachten dat ze met de Acid-smiley konden wegkomen, maar de security stak hier even een stokje voor. Over de decoratie in het algemeen kan ik kort zijn: simpel, niet overdreven en sfeervol. Van de lichten werd ook gretig gebruik gemaakt, geen lasers of speciale toestanden, dit hoefde ook helemaal niet.
Na een studie van het decor was het dan de beurt aan A-bat waarvan ik nog een half-uurtje heb meegepikt, samen met de Acid-pope die A-Bat moest introduceren. A-bat vond ik persoonlijk iets minder kwestie van platenkeuze, maar zijn draaistijl mocht er weer wel zijn.
Rond 5 uur besloot ik huiswaarts te trekken om terug te keren van een geslaagd avondje smilies en acid.