Dit is zo 2006: festivalorganisatoren

Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Dezelfde hype als die van de voorbije jaren: het onwaarschijnlijk arme “Vlaamsche schlagerleven” en de verdere doorbraak van de country- en westernfeestjes. Verder stoorde het mij ook dat zowel de schrijvende pers, radio en tv en de online fora de herrezen muziekgenres, zoals jazz en aanverwante muziek, nog steeds niet naar waarde schatten. Ook Radio 1 deed me steigeren met hun voorgestelde quota voor de zendtijd van jazz, wereldmuziek, roots en folk, net als de genres populairder worden. Hopen ze zo meer luisteraars aan te trekken?

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
De Bart Kaëll playback tijdens de Ronde van Vlaanderen, maar misschien telt dat niet mee als volwaardig concert. Op het vlak van jazzmuziek konden The Original Superstars of Jazz Fusion ook wel tellen als afknapper. Positieve herinneringen heb ik aan John Zorn Acoustic Masada, afgezien van de kreunende paaldanseres dan. De energie spatte er vanaf. Ze bestaan dan wel al tien jaar en ik heb ze zoveel aan het werk gehoord, toch blijven de interactie, creativiteit en persoonlijkheid van elk groepslid onder de vleugels van Zorn zo’n explosief mengsel dat ze elk concert beter lijken te worden.

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Kenny Garrett’s laatste (‘Beyond The Wall’) vind ik echt genieten. Die zweverige Coltrane-iaanse sound is fantastisch. Het is niet vernieuwend, maar gewoonweg bezwerend en transcenderend zoals  de grootmeester zelf het hen voordeed, maar dan met een eigen sound. Er is heel veel moois verschenen. De eerder genoemde bands (vraag 1) brachten ook stuk voor stuk pareltjes uit.
Hoeveel mag ik er terug brengen? Eigenlijk zijn de ergste dingen meestal zaken die ik opgestuurd krijg met de vraag om ze te programmeren. Ik heb het dan over de demo’s van bijvoorbeeld Marcian Nowakowski, Marco Ruggiero en Attachin. Bij deze demo’s krijgen de jonge of beginnende bands nog wel krediet van me. Het gebeurt ook dat herkenbaar sterke muzikanten in een,  naar mijn smaak, verkeerd project verzeild geraken. Wat zeker te vermijden is smoothjazz  zoals die van Shapes of mensen die de traditie verkrachten uit één of andere jobgerichte drang zoals de would-be-dixieband Teddy’s Tunes.

Wat staat ons te wachten in 2007?
The Mars Volta is de revelatie van de voorbije vijf jaar voor mij en niemand heeft mij de laatste jaren zo kunnen verrassen. Ik heb opnieuw zeer hoge verwachtingen. Zowat alles wat de laatste decennia in de muziek gebeurde vind je terug in hun muziek. Fusion, eclectisch, … er bestaat geen enkele term om hun muziek in een woord te vatten.


Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
2006 vond ik een boeiend muzikaal jaar, waarin veel gebeurde, ook in de Vlaamse scene. Zo was ik onder andere aangenaam verrast door de nieuwe cd van Marjan Debaene, na zoveel jaar. Ook Eva De Roovere krijgt van mij alle krediet door de nieuwe weg die ze is ingeslagen: het klinkt anders dan vroeger, maar wat ze doet klikt. En natuurlijk mag ook de terugkeer van Wannes niet vergeten worden. Ook Anveld en Ambrozijn brachten mooie cd\'s uit. 2006 was natuurlijk ook hét jaar voor mijn vrienden van Kadril, die schitterden op de Nekka Nacht. Helaas lag ik toen ziek in bed en heb ik het evenement enkel via de media en telefoontjes,sms\'jes en mailtjes van en naar Hans, Peter & co kunnen volgen. Maar dat hebben we ondertussen goedgemaakt: ter gelegenheid van het Boombal in Dranouter heb ik hen met een ferme Picon getrakteerd. En ze hebben nadien zeer goed gespeeld! Begin 2006 kwam - met een jaartje vertraging - ook \'Folk Music in Flanders 2006\' uit: een dubbel-cd die ik heb samengesteld samen met de mensen van Muziekmozaïek uit Gooik, die een mooi overzicht biedt van zevenendertig groepen uit het Vlaamse folklandschap. Helaas mag deze dubbel-cd, wegens subsidiereglementering, niet in de handel verkocht worden. Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Ik begrijp niet hoe zoveel belastingsgeld kan afvloeien naar een puur commercieel evenement als Eurosong. En dat terwijl voor diverse organisaties en evenementen die wél niveau brengen, de subsidiekraan wordt dichtgedraaid. En dat ze nu ook al zo\'n circuit voor kinderen hebben bedacht, kan er bij mij al helemaal niet in.  

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Ik pik er geen specifiek concert uit. Maar ik hou niet van concerten waar de volumeknop helemaal opengezet moet worden om het publiek te overklassen/overschreeuwen. Dat is vaak een teken van een gebrek aan intrinisieke kracht, aan uitstraling. Artiesten moeten hun publiek ook op een andere manier kunnen boeien, kunnen ontroeren, zonder pakken decibels. Het zal onnozel klinken, maar het leerlingenconcert van de Volksmuziekschool voor de Westhoek hier in Dranouter in juni vond ik heel geslaagd. Een tachtigtal muzikanten, van jong tot senior, volgen hier wekelijks doedelzak, draailier of diatonisch accordeon. Uit de Volksmuziekschool, die nu aan haar zesde jaar toe is, zijn spontaan al diverse groepen ontstaan. Het is echt een kweekvijver. Een dikke proficiat aan de leraren (o.a. Stefan Timmermans, Wim Claeys, Paul Garriau en Birgit Bornouw) en de cursisten - zelfs de eerstejaars - die het aandurven om op een podium te gaan staan. En ook al klonk het allemaal nog niet even zuiver en niet helemaal in de maat: de speelvreugde straalde van het podium af.

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Alles wat met Eurosong te maken heeft mag wat mij betreft terug naar de winkel. Hoog in mijn chart staat ‘Novar’ van Myrddin genoteerd. Een prachtige cd met pure flamenco-klasse. De zoon van Koen De Cauter is een schitterend artiest.

Wat staat ons te wachten in 2007?
Ik kijk met veel nieuwsgierigheid uit naar de Vlaamse folkscene, niet speciaal naar één band. Ik heb het gevoel dat er twee richtingen aan het ontstaan zijn: de meer experimentele richting en de pure traditionalisten, voor wie authenticiteit erg belangrijk is. Voor mij zijn ze beide evenwaardig.
[pagebreak]

Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Héél dat Myspace-gedoe gaat toch een beetje aan me voorbij. Sinds 2005 ben ik wel volledig weg van het bloggen, het is een schitterend medium. Als ik de tijd vind begin ik er ook aan. De hype rond jump-muziek blijft voor mij na jaren van trance en techno toch een groot raadsel. En dat Lief Klein Konijntje mag van mijn part direct met een portie pruimen de pot in.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Ik keek enorm uit naar het concert van Dinosaur Jr. in Petrol in april. Ik ben een fan van het eerste uur maar die avond hebben ze me met een muzikaal mes meermaals in mijn hart gestoken. Ik was diep teleurgesteld, het hadden straffe oordopjes mogen zijn. Op de Lokerse Feesten heb ik enorm genoten van Madness en ook dEUS op Werchter was fenomenaal. Onlangs zag ik Admiral Freebee nog aan het werk, hij blijft het toch doen hé.

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Ik kreeg weer veel cd’s te horen dit jaar en het is onmogelijk om ze allemaal op kwaliteit te gaan sorteren. Toch blijven vooral Cave, Franz Ferdinand en The Kills een plaatsje in mijn cd-lader opeisen.

Wat staat ons te wachten in 2007?
Ik kijk uit naar nieuw werk van Gabriel Rios en ben ook benieuwd of Giants of the Air eindelijk écht zullen doorbreken. Ook van de derde cd van Absynthe Minded verwacht ik veel, na het zien van de schitterende concerten die zij dit jaar gaven.


Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Hier kan ik zeer kort over zijn. Ik heb me meermaals geërgerd aan James Blunt en The Pussycat Dolls.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Ik was helemaal niet wild van dEUS op Rock Werchter. Over Daft Punk op Pukkelpop ben ik dan weer zeer te spreken.

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Ik kan enkele releases aanraden die dit jaar hoog scoorden in mijn charts. Dan heb ik het over ‘Real Life’ van Joan As Policewoman, ‘Sam’s Town’ van The Killers, ‘Costello Music’ van The Fratellis, ‘Bring It On’ van Goose, ‘Ta-dah’ van Scissor Sisters en ‘Illinoise’ van Sufjan Stevens.

Wat staat ons te wachten in 2007?
The Fratelli’s en Goose zie ik nog groot worden dit jaar.


Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
JAN: Ik ben niet zo’n concertganger, wat misschien vreemd klinkt als voorzitter van een stadsfestival. Maar daaraan zie je maar dat elke organisatie de juiste mensen op de juiste post moet hebben: voor ons muzikaal deel hebben we een echte “muziekmaniak” in huis. Ik pik hier en daar mijn ding uit en amuseer mij daar dan mee. Maar om te zeggen dat er grote tendenzen zijn die ik heb kunnen waarnemen en die mij bij de keel grepen: neen.
PETER: Veel oude wijn in nieuwe opwindende zakken (The Arctic Monkeys en Fratellis). Ook de doorbraak van Myspace en YouTube vielen mij op.
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
JAN: Als iets me op de zenuwen werkt, probeer ik me er zo weinig mogelijk mee in te laten. Ik kan dus niet echt zeggen dat ik door één of andere hype in negatieve zin geroerd ben geweest. Leef en laat leven is mijn moto. Ik begin zo een beetje te vrezen dat ik mijn wilde haren aan het verliezen ben. Moeder, help !
PETER: Dit geldt ook voor mij. Er is steeds en overal een “uit”-knop. Maar die acteurs die per sé willen zingen (laat staan schaatsen) vind ik toch wat op het randje.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
JAN: Ook al zijn het muzikale vriendjes van mij, The Red Hot Chili Peppers hebben me zwaar in de steek gelaten op Werchter, “amaai mijn teloor”. Dan waren de oudjes van The Who een pak amusanter en energieker. Maar mijn hoogtepunt was ongetwijfeld het concert van de Foo Fighters in Vorst. Als er iets dit jaar was dat ballen had, dan was het dat concert wel. En misschien toch ook nog eens het ondergewaardeerde optreden van The Charlatans op onze eigenste feesten aanstippen.
PETER: De slechte probeer ik zo snel mogelijk te vergeten. De hoogtepunten waren Primal Scream (Glasgow) en Morrissey (Luxemburg).

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
JAN: Als ik iets niet goed vind of niet ken, schaf ik het me niet aan. Dus ik neem alleen maar cd’s mee waar ik al op voorhand mijn hand voor in het vuur zou steken. En zoals eerder al is gebleken staan kittige gitaren en wat electronica bovenaan mijn lijstje.
PETER:  In mijn lijstje met de beste cd’s vind je Arctic Monkeys, Johnny Cash, Charlotte Gainsbourg, Jarvis Cocker en Tiga terug.

Wat staat ons te wachten in 2007?
JAN: Als we dan toch voor iets uit eigen streek mogen gaan, zou ik Goose in de gaten houden. Ik geef het zeker en vast door aan onze programmator.
PETER: Er zijn heel wat nieuwe beloften voor 2007, waarvan er veel te bekijken zijn op Eurosonic.
[pagebreak]

Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Niet zozeer een bepaalde groep of artiest werkte op mijn zenuwen, maar het feit dat muziek, en dan zeker de muziek van grote internationale acts, al te vaak een gemediatiseerd gegeven is geworden. Los van de kwaliteit van bepaalde optredens of uitgebrachte cd’s puilen (kwaliteits)kranten en (kwaliteits)blaadjes in de weken voorafgaand aan een release of een optreden van een bepaalde artiest of een band steevast uit van zinloze informatie over de artiest of de groep in kwestie. Het lijkt wel of kranten en bladen daarin massaal georkestreerd worden door de muziekindustrie. Muzikant zijn wordt dan ook steeds meer geassocieerd met een celebrity zijn, met “hoe goed de show wel niet was”, met “wat hij of zij droeg”, met de vraag met wie hij of zij al geslapen heeft. De muziek wordt soms haast van ondergeschikt belang. Een spijtige evolutie.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
De laatste doortocht (Sportpaleis Antwerpen) van Placebo vond ik behoorlijk indrukwekkend. Een prachtige revanche op het wat matige optreden dat de groep gaf op Pukkelpop 2006. George Michael, een oude jeugdzonde van me (lach maar), zag ik dit jaar drie keer en alle drie de optredens waren meer dan de moeite waard, al was het maar omdat ik het concert dat hij ooit afgelastte – ik was toen 16 en had al tickets – op die manier toch nog kon beleven.

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Ik zal een cd sowieso niet gauw terugbrengen naar de winkel, ook niet bij wijze van spreken. Zelfs al vind ik de muziek zelf niet goed, dan nog kan het interessant zijn voor Rock Zottegem. Nee, een festivalorganisator programmeert zeker niet enkel wat hij zelf goed vindt. Wederom, de laatste cd van Placebo vond ik erg goed.

Wat staat ons te wachten in 2007?
In België alleen al loopt er genoeg talent rond dat de moeite waard is om te volgen, zoals Goose, A Brand, dEUS en Admiral Freebee Verder kijk ik uit naar de geplande nieuwe release van Iggy en The Stooges.  “Kunnen ze het nog altijd”, vraag ik me dan af? Op het podium staan ze er in ieder geval nog, maar lukt het ook met nieuwe nummers?

Morgen zijn onze collega\'s uit de media aan de beurt.

Foto\'s: Ryan Rombaut - Nicolas Lammens - Joachim Beckers