Dit is zo 2006: bloggers

Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Ik ergerde me aan de noodzaak van Studio Brussel om hersenloze hits als Lief Klein Konijntje te lanceren, het feit dat iedereen de noodzaak voelt om aan concertfotografie te gaan doen. Less is more, hoe meer dergelijk zelfuitgeroepen topfotografen op staan, hoe meer ik het gevoel heb dat de fotografische bagger in het wereldje primeert: alle foto’s lijken op den duur op elkaar, de “magie” die vroeger bij concertfotografie hoorde is verdwenen.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Wie ik zeer slecht vond, waren: Sandrine in de Brugse Cactusclub, Radiohead op Pukkelpop (voor de rest heb ik de slechte bands zoveel mogelijk vermeden). Degenen die ik langs de andere kant als zeer goed kon beschouwen: Mo&Grazz in het voorprogramma van Sandrine, Balthazar + Absynthe Minded in het Conservatorium van Kortrijk, Buffalo Tom (foto) op Cactusfestival en op Pukkelpop: The Raconteurs, Be Your Own Pet, Snow Patrol, Beck, Belle And Sebastian. En Regina Spektor op datzelfde Pukkelpop krijgt van mij de titel ‘Ergste annulatie’.

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Ik heb geen slechte cd’s gekocht dit jaar (leve de voorluister-mogelijkheden van Tinternet!), wat ik dus wel met plezier heb gekocht: de EP van Balthazar, ‘We Shall Overcome’ (Bruce Springsteen), ‘Sam’s Town’ (The Killers), ‘5:55’ (Charlotte Gainsbourg) en ‘Jardin Secret’ (Axelle Red).

Wat staat ons te wachten in 2007?
Als de geruchten kloppen dat zowel Pearl Jam als Bruce Springsteen wel eens op Werchter zouden kunnen staan, ga ik voor het eerst in lange tijd nog eens naar dat festival! Voor de rest staan nog maar drie zaken in mijn agenda aangekruist: het tweede album van Yevgueni en 2 concerten in Rijsel: The Magic Numbers en The Killers. Voor de rest “zien we wel”, dan is de toekomst nog eens zo verrassend!


Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
Voor mij was 2006 vooral een jaar vol festivals, in zeer uiteenlopende stijlen. Om er enkele op te noemen (chronologisch): Qlimax, Werchter, Tomorrowland, Pukkelpop, CrammerocK, I Love Techno, Groove City, … Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
De hardstyle acts op Qlimax vroegen om oordopjes; niet echt mijn genre, en dan nog eens duizendmaal versterkt door de (overigens formidabele) akoestiek in de Ethias Arena in Hasselt. Het optreden van Daft Punk op Pukkelpop was wel geslaagd. Wat zij deden met klank/licht en dure LCD-schermen, doet niemand hen na. Een nu al legendarisch optreden. 

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Ik ben niet echt een cd-mens, maar het jongste volume van de ‘Budha Bar’ wordt hier regelmatig opgelegd als loungemuziek.

Wat staat ons te wachten in 2007?
Als je het mij vraagt, wordt 2007 het jaar van de grote doorbraak voor veel MySpace bands. In Antwerpen (en zeker in het buitenland) experimenteren clubs al met een MySpace podium (bv. Joan Collins Club), en ik denk dat meer en meer van die bands nu eindelijk een platencontract gaan krijgen.
[pagebreak]

Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
2006 was het jaar van mijn iPod. Ik had er al langer eentje, maar pas door het marathonproject ben ik hem intensief gaan gebruiken. Ik heb op training geen meter gelopen zonder oortjes in mijn oortjes. Zware reggae en dub blijken uitstekend geschikt om je vooruit te stuwen. Middeleeuws madrigalen en freejazz doen dat trouwens minder goed. Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Niet zozeer een hype, maar wel de beperkte lijst platen in A-rotatie op de radio is ergerlijk. Ik heb duizend keer LDN van Lilly Allen moeten afkondigen, op de duur weet een mens dus niet meer wat zeggen. En zelfs schone liederen van bijvoorbeeld Admiral Freebee gaan kapot van te veel en te vaak.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Ik zat op een slechte plek bij dEUS in Vorst. Zonde. En een bevestiging van wat ik eigenlijk al wist: ga niet naar Sportpaleizen en Flandersen Expo\'s als je van muziek wil genieten. Ik wil zien hoe de gitarist zijn akkoorden pakt, ik wil het zweet en het speeksel zien, ik wil de zanger in zijn ogen kijken. Het mooiste was ongetwijfeld de reünie van Steven De Bruyn en Filip Casteels, ooit samen in El Fish, tijdens een huiskamerconcertje in de Ardennen. Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Zelfs slechte cd’s houd ik bij. Je weet nooit hoe je smaak evolueert. Ik heb ooit Van Halen tweedehands verkocht en ik heb daar nog altijd spijt van. 2006 was het jaar van Bob Dylan. ‘Modern Times’ eindigt hoog in mijn chart, al krijg ik dat woord niet over mijn lippen. En ik keek elke week uit naar de nieuwe aflevering van zijn Theme Time Radio Hour. Maar ‘Modern Times’ is nogal voor de handliggend. Mag ik een lans breken voor de heruitgebrachte platen van de dode zangeres Karen Dalton?

Wat staat ons te wachten in 2007?
Ik ben nogal voor verrassingen. 2007 zal muzikaal geslaagd zijn als we aan het eind kunnen zeggen: tiens, die geweldige zus-en-zo, die hadden we écht niet zien aankomen.


Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
Zeer intens! Qua releases was dit jaar kwalitatief een stuk minder dan bijvoorbeeld 2004. Maar als ik terugkijk op de 180 bands die ik live zag was het een topjaar.  2006 is ook het jaar dat ik een radioshow ben gaan presenteren op de lokale radio; naast mijn weblog, nog een ideale plek om mijn muzieksmaak met anderen te delen Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Ik hoop dat de stroom hoekige en dansbare gitaarbandjes als Arctic Monkeys, The Rifles, The Fratellis en The Kooks zo snel mogelijk ophoudt. Wat een ongeïnspireerde bagger. Laat de jeugd maar eens naar XTC, Gang Of Four en The Clash luisteren.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Oordopjes behoren tot mijn vaste concertbagage, maar bij Sunn 0))) had ik veel betere gehoorbescherming nodig. Het was HARD! De show met monnikspijen en een zaal vol rook was als act wel de moeite waard, maar de muziek vond ik beroerd. Akron/Family ging haar instrumenten te lijf met blokfluiten, schroevendraaiers en veel meer. Zelden een band gezien die zo compleet los ging en met zoveel plezier muziek stond te maken. Je had erbij moeten zijn!

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Naar ‘Nux Vomica’ van The Veils (foto) kan ik niet langer dan 2 nummers luisteren. De stem komt geforceerd over en gaat op mijn zenuwen werken. Een andere fikse tegenvaller was het debuut van I Love You But I’ve Chosen Darkness, van wie ik naar aanleiding van de eerste EP een erg hoge verwachting had. Ook live kon de band geen potten breken. Het serviesgoed ging wel stuk door cd’s van Man Man en Joanna Newsom. Zij gaven voor mij het afgelopen jaar kleur; de één met complete gekte, de ander met de meest sprookjesachtige muziek die ik ooit hoorde.

Wat staat ons te wachten in 2007?
Ik kijk erg uit naar ‘Armchair Apocrypha’ van Andrew Bird. Daarnaast brengen mijn persoonlijke favorieten Architecture In Helsinki, Animal Collective en The Magnetic Fields allen nieuwe albums uit.

Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
Ik ben in 2006 voor het eerst oorkleppen beginnen dragen. Dat klinkt misschien negatief, maar het is een openbaring gebleken en ik kan iedereen aanraden om in 2007 ook zo’n paar oorkleppen te kopen. Ik heb dit jaar namelijk gerichter dan ooit muziek beluisterd, waardoor ik intenser dan ooit van muziek genoten heb. Ik ben me in 2006 dan ook nog meer in all things americana, alt.country, roots, singer/songwriter stuff gaan verdiepen, waardoor de meeste hypes aan mij voorbij gegaan zijn. Daarnaast beleefde ik het muziekjaar 2006 vanwege gezondheidsproblemen vooral vanuit de zetel. Ik ging nauwelijks naar concerten, waardoor ik bijna uitsluitend aangewezen was op cd’s. Jammer natuurlijk, want ik vind dat je muziek vooral live moet beleven; ik wil met m’n eigen ogen kunnen zien hoe “echt” de artiest is. Cd’s kunnen veel verhullen, maar op het podium vallen de maskers af en worden de fakers van de rasartiesten gescheiden. Maar 2006 zal ik me vooral herinneren als hét Johnny Cashjaar (foto). Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
Ik heb in 2006 geleerd dat je jezelf gerust kan afsluiten van muziekhypes. Dat was nodig, want de laatste jaren heb ik me al te zeer geërgerd aan de muziekhypes. Ook begin 2006 bleef ik aanvankelijk de hypes nog volgen, totdat ik er met Clap Your Hands Say Yeah en Arctic Monkeys een paar te veel gehoord had en eindelijk besefte van: “Aan welke onwaarschijnlijke drek zit ik nu weer tijd te verspillen, terwijl het leven al zo kort is en er zo veel bétere muziek gemaakt wordt?” Ik heb me daarna nog slechts een paar keer laten verleiden: aan de nieuwe cd van Ozark Henry en aan de nieuwe cd van Tool, die wat mij betreft met het klinische, drammerige ’10.000 days’ tekenden voor dé Draak van het jaar. Voor de rest beluister ik bijna uitsluitend cd’s.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Zoals hierboven reeds vermeld, heb ik in 2006 wegens gezondheidsproblemen weinig concerten gezien. Ik heb daardoor welgeteld 6 concerten gezien: 4 keer Elliott Murphy & The Normandy All Stars: in Kluisbergen, in Merville (Noord Frankrijk), in Poperinge en in Lessines. En vervolgens 2 duoshows van Elliott Murphy en zijn vaste begeleider, gitaarvirtuoos Olivier Durand in Sint-Truiden en Marke. Tijdens de eerste 3 songs van het concert in Sint-Truiden wou ik dat ik oordopjes bij had: Elliott & Olivier concerteerden er in een poepsjieke concertzaal geschikt voor klassieke concerten, maar duidelijk niet voor singer/songwriters: het geluid was barslecht en stond veel te hard, waardoor de eerste 3 songs compleet de mist ingingen. Elliott & Olivier besloten dan maar om hun microfoons aan de kant te leggen, hun gitaren uit te pluggen en de héle 2 uur durende set unplugged & seated af te werken! Het werd dankzij deze omstandigheden meteen één van de mooiste concerten die ik ooit zag. Maar dé mooiste herinnering hou ik over aan het concert in Marke, waar Elliott & Olivier een uur na de eigelijke set alweer 5 songs unplugged & seated speelden! De vocale begeleiding van de resterende happy few rondom hen bezorgde me letterlijk kippenvel en de krop in de keel, vooral tijdens de bloedstollende versies van Elliott z’n eigen wondermooie klassiekers Navy blue en Last call. Nooit eerder was ik me hierna zo bewust van zoiets als ‘het Kerstgevoel’.

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Dé cd die er, wat mij betreft, met kop en schouders bovenuit stak dit jaar is ‘American V – A hundred highways’ van Johnny Cash. Maar ik zou hier graag de nieuwe cd ‘Wail & ride’ van de moderne outlaw country held Grayson Capps willen naar voor schuiven. ‘Wail & ride’ betekende voor het New Orleans ná orkaan Katrina hetzelfde als ‘The rising’ van Bruce Springsteen voor het New York ná 9/11. Zoals hierboven reeds gezegd heeft Tool met het klinische, veel te langdradige ’10.000 days’ de Draak van het jaar gemaakt en -bij uitbreiding- van deze nog jonge 21ste eeuw. Desondanks zou ik deze cd willen houden omwille van het schitterende artwork. Wat ik dan wel met plezier terug naar de winkel zou willen doen? ‘Shine’ van Anton Walgrave: compleet overbodige cd!

Wat staat ons te wachten in 2007?
Ik kijk nu al enkele weken uit naar ‘Coming home again’, het nieuwe album van Elliott Murphy dat begin februari zal uitgebracht worden. Benieuwd of hij hiermee zijn ultieme Meesterwerk, de vorige dubbelcd ‘Strings of the storm’ zal kunnen overtreffen. Live klonken de nieuwe songs alvast veelbelovend! Voor de rest hoop ik dat 2007 net zo’n rijk gevuld americana / alt.country jaar wordt als 2006.
[pagebreak]

Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
Dat speelde zich voornamelijk op de autostrade af. Onze bolide uit 1990 werd rond nieuwjaar -eindelijk- uitgerust met een CD-speler, wat meteen een verdubbeling van de waarde van de wagen zelf betekende. Doordat we nogal vaak uren na elkaar in de auto zitten, heeft die installatie zijn nut ruimschoots bewezen. En we hebben ook massa’s cd’s gekocht dit jaar, meestal redelijk stevige of vrolijke dingen. Beroepshalve geef ik les, en tijdens het lesgeven speelt er geen muziek. Bij het voorbereiden wel en dan is het voornamelijk rustige jazz, Tom Waits of een beetje Johnny Cash op de achtergrond. De klassiekers dus, en dat heeft dan ook weinig met het muzikale 2006 te maken.

Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
R&B blijft, na al die jaren, nog steeds irritant. Er zou dringend een radiostation moeten komen waar die brol niet wordt gedraaid. De terugkeer van emo-rock met draken als My Chemical Romance en Panic! at the Disco heeft ferm op mijn zenuwen gewerkt.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Echt slechte dingen heb ik niet gezien: meestal loop ik dan meteen weg. Zeer teleurgesteld was ik in The Original Superstars of Jazz Fusion op Bluenote Records Festival; platte commerciële muziek, hapklaar en zonder veel ziel. Het deed denken aan jaren ‘80 Knuffelrockcds en aan de jazzavond uit de lobby van een groot hotel op pakweg Tenerife en was dus de slotavond van Blue Note onwaardig. De beste concerten zag ik ook op BNRF: Dianna Reeves ontroerde me ongelooflijk. Deze jazzdiva heeft zoveel klasse en naturel dat ze met het grootste gemak de zaal inpakte en toen ze tijdens de bis onder het zingen haar microfoon weglegde en onversterkt zowat even luid en zuiver bleek te klinken was ik met verstomming geslagen.
US3 was een tweede hoogtepunt en zorgde ervoor dat ik achteraf nog een week “Funky funky!" in mijn lief zijn oor heb lopen brullen, ergernis van diens kant. Om ook buiten BNRF te gaan: 0110 was vanzelfsprekend bijzonder indrukwekkend en ontroerend, maar dan niet zozeer om muzikale redenen. En op de valreep verdient ook Cloon een vermelding voor hun EP-voorstelling in De Charlatan.

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Mijn wederhelft zal mij waarschijnlijk zeer boos aankijken nu, maar die cd van Wolfmother mag voor mijn part van een flinke kras voorzien worden. Niets voor mij. De driedubbele van Tom Waits is het absoluut allerbeste dat ik dit jaar heb gekocht en het ligt haast onafgebroken op de laatste weken. Al moet die wel soms plaats ruimen voor The Raconteurs’ ‘Broken Boy Soldiers’ (foto), eveneens een aardig staaltje muzikaal vernuft. Daarnaast was ook Jack Johnson een leuke ontdekking.

Wat staat ons te wachten in 2007?
Ik kijk heel erg uit naar de volgende twee concerten op mijn agenda: Eagles of Death Metal en Bonnie \'Prince\' Billy. Ik ben benieuwd naar de nieuwe van Sioen en verwacht dat ze internationaal wel eens een paar dingen zouden kunnen betekenen dit jaar. Ik hoop dat Tom Waits gaat touren met zijn nieuwe CD en hoop dat ze dan niet opnieuw de helft van de kaarten voorbehouden voor politici en BV’s.

Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
2006 was voor mij een fantastisch muzikaal jaar: mijn debuutplaat verscheen bij mijn zelf opgerichte platenfirma, Homerun Records, mijn eerste (én goede) recensies, mijn eerste radiohitje, een clubtournee met mijn 4-koppige band, etc. Het wordt moeilijk om dat te evenaren in 2007.

Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
De opmars van symfonische punkpop was toch wel een doorn in het oog (oor?).

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Voor Death Cab For Cutie waren de verwachtingen hoog gespannen, maar was een enorme tegenvaller in de AB. Waar ik wel optimaal van genoten heb, waren: Zita Swoon (foto) in het Koninklijk Circus, Thomas Dybdahl in Botanique, Admiral Freebee unplugged in AB en Paul Simon in San Diego .

Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Dit lijstje beschouw ik als de beste cd\'s van 2006: Counting Crows (‘New Amsterdam’), Ray LaMontagne (‘Til The Sun Turns Black’), Damien Rice (‘9’), Tom Waits (‘Bawlers’), Jack Johnson (‘Curious George’). Slechte cd\'s koop ik niet, dankzij Myspace en internet weet ik zeer goed wat ik koop.

Wat staat ons te wachten in 2007?
Ik ben benieuwd naar de nieuwe platen van Radiohead, Absynthe Minded en Yevgueni.

Hoe beleefde jij het muzikale 2006?
Goed. Hoewel 2006 duidelijk minder extreme hoogtes kende dan 2005 was het toch een jaar met ontzettend veel enorm goede releases en dito optredens.

 

Welke muziekhype werkte in 2006 het hardst op je zenuwen?
De hype rond The Arctic Monkeys heb ik nooit echt begrepen.

Bij welk concert wou je dat je oordopjes bij had? Welke concertherinnering brengt je nog steeds van je melk?
Twee maal teleurgesteld door helden dit jaar. Mogwai presteerde op Motel Mozaique enorm pover en Sonic Youth (foto) speelde de eerste avond in Brussel duidelijk op automatische piloot. Al een geluk dat ze zich allebei op het volgende optreden ik van ze zag herpakten.
De concertherinnering die me het meest van mijn melk bracht waren The Flaming Lips in de Vooruit. Anderhalf uur weg uit de realiteit.
Welke cd breng je met plezier terug naar de winkel en welke scoort hoog in jouw chart?
Heel hoog in mijn eindejaarslijstje scoren \'Ys\' van Joanna Newsom, \'Through The Windowpane\' van Guillemots en \'IBM 1401, A User’s Manual\' van Johann Johannson. De mooiste CD uit eigen land vind ik \'Naked In A Clean Bed\' van Chantal Acda’s soloproject Sleepingdog.

Wat staat ons te wachten in 2007?
Ik kijk enorm uit naar de nieuwe Bright Eyes, Patrick Wolf, The Shins en ben ook heel benieuwd wat Sonic Youth gaat aanvangen nu ze de deur van Geffen achter zich hebben dichtgeslagen.

Foto\'s: Els Wauters - Anton Coene - Bram Van Oost