Vanden Plas - Christ 0

Het was al weer een tijdje stil rond deze band. In 2002 liet Vanden Plas voor het laatst van zich horen met het album 'Beyond Daylight'. Daarna maakten de leden even tijd voor enkele andere projecten. Zanger Andy Kuntz bokste een soloplaat in elkaar en de rest van de formatie engageerde zich in enkele theaterstukken. Dat zaken zoals deze muzikanten doen groeien en de creaties volwassener maken staat buiten kijf. De verwachtingen voor de laatste studio-uitspatting 'Christ 0' zijn dan ook hooggespannen.

Je hoort meteen dat deze Duitsers veel geleerd hebben van de theaterwereld. De orchestratie die de songs vergezeld is namelijk met grote sprongen vooruit gegaan. Dit past perfect binnen de progressieve metal die het vijftal brengt.

De nadruk ligt nog steeds op de frisse melodie?n en de snelle, gevarieerde synths, maar het is ook meer dan dat. Op een song zoals Postcard To God gaat de groep bijvoorbeeld bijna de hardrockkant op, maar de over-the-top solopartij is dan weer puur progrock. De stem van Kuntz klinkt nog steeds als een klok, en kan moeiteloos de hoogste registers opentrekken. Een fantastische zanger, die gewoon heel erg veel karakter in de songs kan leggen.



Wat w?l jammer is, is dat het complexe en vooruitstrevende aspect niet altijd aanwezig blijft. Het is net alsof die gedeeltes soms gewoon ergens geplakt zijn in het midden van een afgewerkte song, en dat voelt vreemd aan. Echt breken doen de nummers ook niet, want de excellente symfonische sound is alomtegenwoordig.



Vanden Plas heeft met 'Christ 0' echter een goede schijf opgenomen. Het vraagt wat gewenning om de smaak helemaal te pakken te krijgen, maar eens je de soms abrupte overgangen naar achter kan schuiven is het puur genieten. Dit is ongetwijfeld het beste dat de groep ooit heeft geschreven! De groep is net iets harder, maar ook zachter geworden, en er is ook op allerlei vlak ge?xperimenteerd. Vanden Plas mag terecht trots zijn op deze cd, want het is een meer dan boeiend werkstuk geworden.