A Brand - Hammerhead

Toen twee jaar geleden vier heren in maatpak en ??n in een zwart onderhemdje de Belgische podia terroriseerden, wisten we niet goed wat we daarvan moesten vinden. Zodra we voorbij de gimmick keken, hoorden we nog wel een aantal verdomd sterke songs, maar anderzijds moest de show ook een gebrek aan originaliteit verbergen. Ook op hun debuut '45 RPM? was de bloedarmoede soms merkbaar, en het is dus maar de vraag of het kwintet het ditmaal wel een heel album volhoudt.

A Brand heeft een patent op strak in het gelid gehouden gitaarsongs waar een loeiharde ritmesectie doorheen knalt, en ook in single Hammerhead wordt daar absoluut niet van afgeweken. Till Death zit eveneens in hetzelfde glamrockstraatje, waarbij op de muren in grote letters ?rock-?n-roll? is gekalkt. Het staat met zijn aanstekelijke refrein nu al garant voor een volgende hit, terwijl ons been ook bij opener Interrupt My High goedkeurend meetikt.



Het glossy kantje van A Brand maakt hen apart, maar is tegelijkertijd ook de grote zwakte van de band. De grens tussen rock en kitsch blijkt soms flinterdun te zijn, en wordt niet altijd op even stevige benen bewandeld. Willen we de vocale uithalen van Beauty Booty Killerqueen nog eventueel door de vingers zien, de meerwaarde van Northpolesilver hebben wij helaas nog steeds niet ontdekt. Gelukkig kunnen we vlak erna ons hart ophalen aan Mutiny, waarin een verrassend ingetogen A Brand de gitaren even laat rusten. ?After all this time trying to make up/we?re heading for a brake up/emotional mutiny?, zo kruipt de desolate stem van Dag Taeldeman langs onze ruggengraat omhoog, en passant Mutiny tot onze favoriet van deze plaat bombarderend.



Electric Electric is na deze prachtsong helaas meteen gedegradeerd tot vullertje, terwijl U-Turn nog krampachtig tracht aan te klampen, met een aanstekelijk springerig gitaartje. Dat kan echter niet verhelpen dat A Brand klaarblijkelijk al zijn kruit verschoten heeft in het eerste deel van de plaat. Enkel het zweverige A Perfect Habitat for Foxes weet nog voor enige beroering te zorgen, maar daar blijft het dan ook bij.



Als we deze ?Hammerhead? vergelijken met zijn voorganger, blijkt A Brand op alle gebieden met rasse schreden vooruit te zijn gegaan, maar slaagt het vijftal er helaas nog altijd niet in om ons een volledige plaat te boeien. Als we het beste van beide platen combineren, zien we in elk geval al een knappe live-set klaarstaan, in afwachting van een volgend, hopelijk n?g beter album.