Architecture In Helsinki - In Case We Die

Na 2 jaar zwoegen aan de debuutplaat ?Fingers Crossed?, laat Architecture in Helsinki amper een jaar later ?In Case We Die? op ons los.

Al van bij het eerste nummer Everevereverdid wordt een sprookjesachtig sfeertje gecre?erd. Luidende klokken en engelenzang dat een kleine minuut later overgaat in een mooi samenspel van trompetten, piano?s, violen, cello?s, trommels en fluiten, wat we ook bij het debuut terugvinden. Door het statische begin wanen we ons even in een marcherende fanfare, achtervolgd door een horde gillende majoretten die It?5! van tekst voorzien. Titelsong In Case We Die (Parts 1-4) doet ons dan weer onbewust aan The Arcade Fire denken. Het overdreven enthousiasme die beide groepen uitstralen en de samenzang van enkele vrouwelijke en halfmannelijke stemmetjes zijn hier een duidelijke troef. Al kan dat laatste na enkele luisterbeurten toch wel wat irriteren.



Ongeveer halfweg vinden we de topper van het album. Do The Whirlwind wordt ingeleid door een zee van bizarre maar tegelijk rustgevende geluiden en ontpopt in een dansbaar lied met een z??r aanstekelijk keyboarddeuntje. Als we de tekst in het boekje mogen geloven maakte Architecture In Helsinki hier gebruik van het 21-koppige 'East Brunswick jamboree choir', dat we ook bij Frenchy I?m Faking terugvinden. En alweer horen we de trompetten en kindse stemmen weergalmen, wat de muziek van Architecture In Helsinki dat beetje meer apartheid geeft. Toch gaat dit na een tijdje wat vervelen. De nummers liggen allemaal wat in dezelfde lijn, waardoor tegen het einde van de cd ons enthousiasme al een pak verminderd is, en de muziek ?gewoontjes? begint te klinken.



?In Case We Die? is net als ?Fingers Crossed? een mooie bundeling van elektronische indie, pop en indiepop. Geen spek voor ieders bek, maar wie het laatste album van Broken Social Scene goed vond, zal hier ook best tevreden over zijn.