Caliban - The Undying Darkness

Na een split-cd te hebben gemaakt met Heaven Shall Burn, zijn onze Oosterburen terug met een full album, getiteld 'The Undying Darkness'.

Laten we eerst en vooral duidelijk zijn: met dit nieuwe album zal Caliban veel trouwe fans verliezen maar er ongetwijfeld enkele nieuwe bij krijgen. "Waarom?" hoor ik u denken. Wel heel simpel: de strakke stijl van de vorige platen is jammer genoeg bijna volledig verdwenen. Brutale screams hebben grotendeels plaats gemaakt voor cleane vocals. Op hun vorig album, 'The Opposite From Within' waren er in sommige nummers ook al cleane vocals van de bassist te horen maar nu is de dosis aanzienlijk verhoogd. Daarom is de vrees dan ook groot dat deze ?goede? band gaat vervallen in een commercieel afkooksel.



Maar alle hoop is nog niet verloren, nummers zoals I Rape Myself en Song About Killing doen ons dan weer terugdenken aan de oude Caliban. Agressieve screams, scheurende gitaren en knallende drums behoren dus misschien niet tot het verleden. Het is al meerdere keren gebeurd dat een band een andere stijl uitprobeert waarna het publiek zijn ongezouten mening geeft en de band terugkeert naar de oude, vertrouwde stijl. Dus laten we allen onze vingers kruisen en bidden voor een beter vervolg.



Binnenkort kunnen we Caliban weer eens bewonderen want ze komen naar ons kleine dappere Belgenlandje. Dan zal ook blijken of deze plaat overgeproduced is of niet, een kwaaltje waarmee de band al meerdere keren heeft gesukkeld.