Timesbold - Ill Seen Ill Sung

Zeal Records

Tom Weyn8 november 2008

Ill Seen Ill Sung

“This is not your typical band”, lezen we op de website van Timesbold. Dat het hier niet enkel de vreemde onderlinge relaties tussen de bandleden betreft, wordt al snel duidelijk na de eerste luisterbeurt van ‘Ill Seen Ill Sung’. Op deze derde langspeler in zeven jaar tijd ondergaat de groep onder leiding van Jason Merritt (beter bekend als Whip) geen radicale koerswijziging, maar wel een subtiele evolutie.


Leidraad doorheen de muziek van Timesbold is nog steeds de gebroken, bij momenten krakende stem van Merritt die de muziek nog zwaarmoediger maakt dan ze sowieso al is. Met opener Old Hannah en het daaropvolgende Any Lethal Storm worden we nochtans even op het verkeerde been gezet. Dit zijn twee opgefokte countryrockers van het soort waar 16 Horsepower een patent op heeft. Met deze twee songs hebben we echter onmiddellijk de twee stevigste nummers van de plaat achter de rug.

 
All Readymade kondigt de intiemere Timesbold aan zoals we die kennen uit het verleden. Allerhande bevreemdende geluidjes (overigens een tweede leidraad doorheen de plaat), de subtiele strijkers en de sublieme samenzang maken van dit nummer het onbetwiste hoogtepunt van ‘Ill Seen Ill Sung’. Wanneer we Merritt “I think it’s been a long time / since I’ve had a good time” horen zingen, wordt duidelijk dat dit zo’n nummer is waarop zijn stem ten volle tot zijn recht komt. De drang om niet voortdurend op repeat te duwen was nog nooit zo groot.
 
Verder op de plaat horen we prachtige slaapliedjes als Takeaway en afsluiter Far Too Strange, een soort nummer waar elke plaat mee zou moeten afsluiten. Ook de bewerking van de Portugese traditional Canção Bebendo blijft ons bij. Muzikaal behoorlijk angstaanjagend, tekstueel eerder hilarisch: “If I don’t drink I go dry / and dry I cannot sing / if I can’t sing I die / and dead I cannot love”. 

Tweede absolute hoogtepunt is de prachtige ballad Mama, naar Timesbold-normen een opvallend lang nummer met zowat de mooiste maar tegelijk donkerste tekst van het hele album: “And these litter piles are evidence / of someone else’s rotten day today / so I traded in my violins for violence / and we’ll see how it plays”. En dan zwijgen we nog over de manier waarop Merritt “I can tango by myself” zingt. Keer op keer schiet ons gemoed vol.
 
U merkt het al, we zijn behoorlijk wild van ‘Ill Seen Ill Sung’ maar dat neemt naar alle waarschijnlijkheid niet weg dat Timesbold even onderschat zal blijven als tevoren. Het Amerikaanse vijftal heeft nochtans een perfect opgebouwde en afwisselende plaat afgeleverd die, dankzij het feit dat het niet allemaal perfect hoeft te zijn, werkelijk elke luttele seconde even boeiend blijft.
← Terug naar overzicht