Anton Walgrave - Every Night You Pray
No Circus
Bjorn Borgt — 8 november 2008
Het ras der onderschatte artiesten tiert ook in het kleine Vlaanderen welig. Ondanks hun noeste arbeid geraken ze vaak niet verder dan het aanmodderen bij enkele happy few. Bij dat ras mogen we zonder twijfel ook Anton Walgrave rekenen. De Leuvenaar is al aan zijn vierde album toe, maar de echt grote doorbraak is immer uitgebleven, meer dan 1,5 miljoen televisiekijkers ten spijt.
Waardering heeft Anton Walgrave altijd – terecht – genoten. Niemand minder dan Tom Lenaerts gebruikte het bloedmooie Lost Soul voor zijn prestigieuze tv-serie 'De Parelvissers'. Het nummer baande zich een weg tot in meer dan anderhalf miljoen bovenkamers en wist zich daar comfortabel te nestelen. Helaas is het Walgraves enige wapenfeit bij die menigte. En dus neemt zijn carrière vooralsnog niet dezelfde hoge vlucht als die van streekgenoten Milow en Tom Helsen.
‘Every Night You Pray’, zijn vierde plaat, moet daar nu verandering in brengen. De eerste single, Don’t Let Me Go, maakt alvast een goede kans om de status van Lost Soul te evenaren: dezelfde gratie, dezelfde ontroering, hetzelfde engelenrefrein... de klasse spat ervan af. No One But You mikt eveneens op kippenvel.
Ook de tweede single, Ready When You Are, heeft hitpotentie en het vermogen om mensen danig te beroeren. Het is perfecte songsmederij die thuishoort op Radio 1 en die niet misstaat tussen de David Gray’s, Josh Ritters en Josh Rouses van deze wereld. Op 'Every Night You Pray' staan zo nog wel enkele andere uptempo popnummers die uitstekend radiovoer zouden zijn. When She Calls bijvoorbeeld, single nummer drie en vooral de echte opener van de plaat, na het wat matte en naar Enrique Iglesias neigende The One You Need.
Walgrave stond zelf in voor de productie en levert puik werk af. Hij krijgt op het album het gezelschap van The Nephews, de band waarmee hij al een jaar lang talloze podia ter lande tracht te veroveren. In When You Walk Away kan de groep écht loos gaan en dat levert een puike rocksong op met een bek-me-maar-lekker-mee refrein.
Valt er dan enkel lof te spuwen over Walgraves jongste worp? Nee, het plaatje kan geen tien nummers lang boeien. Er is de fletse opener en ook het slot van de plaat is er wat te veel aan. De titeltrack is het minste nummer en Fall Down riskeert ietwat Lost Soul over the top te worden. Toch oogt de eindbalans zeker positief. De meeste nummers zijn degelijk tot zeer goed.
Anton Walgrave zal met deze plaat misschien nog steeds niet de poort naar het grote publiek openbeuken. De happy few zal hij met ‘Every Night You Pray’ echter zeker weten te bevredigen. En hopelijk overtuigt hij ook de festivalorganisatoren om hem een hoger plaatsje in hun line-up te geven.
‘Every Night You Pray’, zijn vierde plaat, moet daar nu verandering in brengen. De eerste single, Don’t Let Me Go, maakt alvast een goede kans om de status van Lost Soul te evenaren: dezelfde gratie, dezelfde ontroering, hetzelfde engelenrefrein... de klasse spat ervan af. No One But You mikt eveneens op kippenvel.
Ook de tweede single, Ready When You Are, heeft hitpotentie en het vermogen om mensen danig te beroeren. Het is perfecte songsmederij die thuishoort op Radio 1 en die niet misstaat tussen de David Gray’s, Josh Ritters en Josh Rouses van deze wereld. Op 'Every Night You Pray' staan zo nog wel enkele andere uptempo popnummers die uitstekend radiovoer zouden zijn. When She Calls bijvoorbeeld, single nummer drie en vooral de echte opener van de plaat, na het wat matte en naar Enrique Iglesias neigende The One You Need.
Walgrave stond zelf in voor de productie en levert puik werk af. Hij krijgt op het album het gezelschap van The Nephews, de band waarmee hij al een jaar lang talloze podia ter lande tracht te veroveren. In When You Walk Away kan de groep écht loos gaan en dat levert een puike rocksong op met een bek-me-maar-lekker-mee refrein.
Valt er dan enkel lof te spuwen over Walgraves jongste worp? Nee, het plaatje kan geen tien nummers lang boeien. Er is de fletse opener en ook het slot van de plaat is er wat te veel aan. De titeltrack is het minste nummer en Fall Down riskeert ietwat Lost Soul over the top te worden. Toch oogt de eindbalans zeker positief. De meeste nummers zijn degelijk tot zeer goed.
Anton Walgrave zal met deze plaat misschien nog steeds niet de poort naar het grote publiek openbeuken. De happy few zal hij met ‘Every Night You Pray’ echter zeker weten te bevredigen. En hopelijk overtuigt hij ook de festivalorganisatoren om hem een hoger plaatsje in hun line-up te geven.