Rafter - Sex, Death, Cassette

Asthmatic Kitty Records wist eerder al te verrassen met Sufjan Stevens, Castanets en My Brightest Diamond. Met Rafter en diens plaat 'Sex, Death, Cassette' willen ze een nieuwe parel aan hun kroon toevoegen. Hun imago indachtig kan je je in elk geval aan muzikale gekte verwachten.

Welkom in de speeltuin van Rafter Roberts. “I’ve got news for you / The world is black and blue.” In Zzzpenchant wordt al meteen duidelijk dat dit geen doordeweeks plaatje is. De liedjes duren tussen de dertig seconden en drie minuten en elke noot straalt een enorme doe-het-zelfmentaliteit uit. Rafter heeft dan ook alle songs - “stuff” zoals hij ze in de inlay noemt - zelf geschreven en opgenomen met behulp van wat vrienden. Daarbij heeft hij het gekraak van cassettes en de achtergrondgeluiden nergens weggelaten, hetgeen het album een zekere authenticiteit en originaliteit geeft.



Er zit behoorlijk wat Spielerei tussen de nummers. Wat bijvoorbeeld te denken van een niemendalletje als I Love You Most Of All? En toch weet Rafter je in die dertig seconden te raken met niet meer dan zijn stem en een akoestische gitaar. Maar het zijn niet enkel de bloemetjes en de bijtjes die indruk maken. Instrumentaaltje Cuddling Raccoons is eerder rauw, al geeft het handgeklap het nummer toch nog een soort kinderlijke onschuld mee. Precies die intrinsieke tegenstellingen typeren Rafter en maken deze release uiterst interessant.



Het lijkt erop dat deze roodharige jongeman volledig nieuw is in de muziek. Niets is echter minder waar. Hij was onder andere al sound engineer bij platen van Sufjan Stevens en verleende ook al zijn diensten bij werk van Rocket From The Crypt... Om maar te zeggen dat dit kereltje wel degelijk van wanten weet. Vandaar ook dat die onschuld zo echt lijkt: je hebt nooit de indruk dat hij voor de opnames meer dan één take gebruikt heeft. Alles geeft de indruk gewoon meteen op band gegooid te zijn.



Toch is het moeilijk om negentien nummers lang bij de les te blijven. Slay Me is naar onze mening niet meteen het meest geslaagde nummer en er staan op dit album nog wel enkele nummers waarbij de aandacht wegebt. Maar kampvuursongs als Casualty of BOC doen je dan uiteindelijk toch weer de oren spitsen.



Het mag geen wonder heten dat Rafter precies bij Asthmatic Kitty Records met open armen wordt onthaald, hij past nu eenmaal perfect tussen Castanets en consoorten. Bovendien zijn wij ervan overtuigd dat hij in de toekomst nog heel wat muzikale potten zal breken. Hou deze rossekop dus maar scherp in de gaten.