The Neon Judgement - Redbox

Pias Records

Jan Vael8 november 2008

Redbox

Een paar jaar geleden werd The Neon Judgement, mede dankzij remixes van onder meer The Hacker, Tiga en Terence Fixmer, bij een nieuwe generatie fans geïntroduceerd. Ze speelden toen ook op het dancefestival 10 Days Off en gooiden een dubbele verzamelaar op de markt met als weinig opzienbarende titel ‘Box’. Daar is nu een vervolg op verschenen, en de hoes ziet er alvast vrijwel identiek uit. Alleen het kleurtje verschilt. ‘Redbox’ dus.

De zwarte box bestond onder meer uit het legendarische debuut ‘1981-1984’, in het kader van de ‘Rewind’-reeks onlangs nog eens afgestoft in de Ancienne Belgique. Deze rode box focust dan weer op de tweede helft van de jaren tachtig en het begin van de jaren negentig, de periode waarin het Leuvense duo zijn grootste commerciële succes kende. Louter creatief bekeken misschien een iets minder sterke periode in hun carrière (zeker als we de beide verzamelaars met elkaar vergelijken), maar dat neemt niet weg dat ook dit album nog heel wat lekkers te bieden heeft.

 
De voorheen onuitgebrachte cover van David Bowie’s Heroes wordt voortgestuwd door een vette groove en valt op z’n minst eigenzinnig te noemen. Het melodieuze Chinese Black en het onweerstaanbare Miss Brown blijven ook twintig jaar na datum schitterende voorbeelden van hoe donkere electropop hoort te klinken. Awful Day is met z’n hypnotisch ritme en onheilspellende zang al even prachtig. Het dreigend gezongen Kid Shyleen is dan weer een (helaas) bijna vergeten pareltje van de electrowave. In het radiohitje Games Of Love duikt warempel een mondharmonica op, maar het zijn toch vooral de spacy synths en de dwepende vocalen die dit nummer boven de grijze middelmaat tillen.
 
Het sterk percussief gerichte The Man (remix) en het a-melodieuze Voodoo Nipplefield (edit) lijken overblijfselen van de eerder experimentele roots van The Neon Judgement. Daarnaast begonnen de heren in de jaren negentig ook volop te flirten met technobeats en andere dance-invloeden, evenwel met wisselvallige resultaten (Are You Real?, Jazzbox).
 
Interessanter zijn enkele van de hier bijeengebrachte remixes van TNJ-klassiekers. David Carretta behield de donkere zanglijn van Awful Day maar maakte er een repetitieve, knappe electrotrack van. Helmut Kraft verleende Chinese Black een melancholische, spacy technotoets, en de meeslepende beats van Blackstrobe geven een nieuwe dimensie aan het niemendalletje 13.13. De huidige electro- en technogeneratie weet duidelijk nog steeds raad met de erfenis van onze landgenoten.
← Terug naar overzicht