Creature With the Atom Brain - I Am The Golden Gate Bridge
Munich Records
Kevin Vergauwen — 8 november 2008
Net toen we dachten dat Mark Lanegan volledig verloren was in het grote sprookjesbos tussen engeltjes (Isobel Campbell) en duistere kwelgeesten (Soulsavers) duikt de Amerikaanse duivel doet het al op bij enkele Belgische gelijkgestemden. Wanneer de band in kwestie zich dan ook nog eens laat noemen naar een b-film uit de jaren vijftig kunnen we al vermoeden dat Lanegan terug op zijn oud vertrouwd, braakliggend stukje noise-grond is gearriveerd. Al is zijn bijdrage eerder beperkt, toch moet gezegd dat de man bij Creature With The Atom Brain doet waar hij goed in is. Met behulp van een schare edelmetalen zowat alles en iedereen in de pan hakken.
‘I Am The Golden Gate Bridge’, genoemd naar de Amerikaanse brug die zijn bekendheid vooral te danken heeft aan het hoge percentage zelfmoordenaars, is alweer de derde worp van dit Antwerpse zootje ongeregeld. Waarom u dit kwartet nooit eerder tegen kwam in de reguliere cd-rekken zegt u? Vrij eenvoudig de eerste twee noise-tornado’s ‘Snake’ en ‘Kill The Snake’ werden enkel op 12” vinyl uitgebracht. Wie de heren in hun beginperiode ooit live zag, herinnert zich misschien de in witte overalls en plastiekfolie gewikkelde bandleden, wat op zijn minst een freaky zicht te noemen was. Maar wat zou je willen met Aldo Struyf - die eerder zijn sporen verdiende als toetsenist bij Millionaire en in een vorig leven nog bij Nemo - als meesterbrein. Tel daar nog eens Dave Schroyen (eveneens Millionaire), Jan Wygers (Mauro & The Grooms) en Michiel Van Cleuvenbergen (ex-Dead Stop) bij en je krijgt één van de rauwste en meest rammelende, maar tegelijkertijd ook duistere en psychedelische noise-rockbands uit ons eigen Belgenlandje.
Gewapend met enkele distortionpedalen, een portie oorverdovende baslijnen, een gezonde dosis underground samples en een serpent van een drum moet ons trommelvlies – na de industrial-intro The Psychedelic World Of The Creature With The Atom Brain – er van bij het prille begin al bijna aan geloven. 16 Inch Revolver mikt met zijn AC/DC meets Motörhead riff een eerste trefzekere kogel pal in ons aangezicht. Waarop we dadelijk verplicht worden enkele rake trappen onder de gordel te incasseren tijdens het meeslepende Black Out, New Hit. Haast spontaan hoesten wij een portie bloed op met in ons achterhoofd die doorbraaksingle van Queens Of The Stone Age Feel Good, Hit Of The Summer.
Zo gaat het in die broeierig hete en gevaarlijk agressieve, allesverwoestende sfeer nog een tijdje door. Mind Your Own God kan zo uitgeroepen worden tot nieuw ‘Desert Sessions’ anthem, terwijl het beest met Park My Car Outside The Record Store dadelijk het voorprogramma van Fu Manchu of The Melvins kan gaan spelen. De heren bedanken echter vriendelijk want ze werden onlangs uitgenodigd door de Schotse 90s noise kings van The Jesus And Mary Chain. Dit om het publiek in de States op te warmen voor een aantal van hun reünieshows. No pussies allowed!
Crawl Like A Dog, het enige nummer dat Lanegan (zij het met de hulp van Tim Vanhamel) uit zijn pen perste, brengt ons dan weer op een duister woestijnpadje ergens tussen doordringende Toolwanen en loeiharde Kyussvisioenen. Rapeman’s Scalp tenslotte doet zijn naam alle eer aan. Of hoe slacht ik een hele dierentuin in een dikke vijf minuten met behulp van een vlijmscherpe gitaarriff en een bloeddorstige drum als moordmachine.
Besluitend zouden we dan ook kunnen stellen dat ‘I Am The Golden Gate Bridge’ ogenschijnlijk een schijfje is waarmee vooral de norse en woeste garagerocker aan zijn trekken komt. Maar wees gerust, er schuilt een Creature in elk van ons. Gewoon ondergaan is dan ook de boodschap!