Spinvis - Dagen Van Gras, Dagen Van Stro

In 2002 knutselde de Nederlander Erik de Jong op zijn zolderkamer een van de beste Nederpop-albums van het laatste decennium in elkaar. Spinvis klonk fris, geniaal en zijn surrealistische teksten waren vaak verrassend. Na het tussendoortje 'Nieuwegein aan Zee' heeft hij zijn opvolger klaar. Lukt het hem nog ons te betoveren?

Om al meteen met de deur in huis te vallen: het is een dubbeltje op zijn kant. Daar waar Spinvis klonk als een in elkaar geknutseld kunstwerkje, klinkt 'Dagen van Gras, Dagen van Stro' veel meer groep georienteerd. Door deze verandering klinkt het album voller en is de originaliteit en inventiviteit van het knip-en-plak-werk een beetje weg. Zijn slome, bijna fluisterende stem neemt ons mee doorheen een gamma van surrealistische teksten. De teksten zonder boodschap dienen nog steeds om een bepaalde sfeer neer te zetten.



Net deze typerende sfeer komt op het nieuwe album maar matig tot uiting. Soms heb je het gevoel dat het helemaal nergens naartoe gaat en het album vervalt in het "intellectueel uitwerpen van woorden". Toch noteren we enkele hoogtepunten. De eerste single Het Voordeel Van Video sluit aan bij het debuut en ligt goed in het gehoor. Scoren doet De Jong echter met Aan De Oevers Van De Tijd dat dankzij de stem van cello-speelster Saartje van Camp erg melancholisch klinkt en meteen ons hart breekt. Ook het titelnummer Dagen Van Gras, Dagen Van Stro haalt het beste van zijn kunnen naar boven. Ten slotte mag ook het speciale Lotus Van Europa met een dikke voldoende naar huis gaan.



Niet dat de andere nummers slecht zijn maar om het debuut te evenaren moet er iets strafs komen en dit is slechts bij een paar nummers gelukt. We hebben het gevoel dat het beter kon. De hoogtepunten bewijzen dit. Voor de liefhebbers van zijn werk is dit album een fijne, maar minder verrassende tweede plaat. Aan de niet-kenners raden we nog steeds zijn debuut aan.