Savalas - Savalas

Telly Savalas was bekend als de kale detective uit de Amerikaanse tv-serie Kojak. Geen idee of de groepsleden van Savalas hier hun mosterd haalden, maar het is nu ook de naam van een Belgische popgroep. Dat het niet om beginnelingen gaat hoor je aan de kwaliteit van de productie, dat merk je aan het fraai uitgewerkte digipack en zie je vooral aan de waslijst gastbijdragen.

Het brein achter deze groep is David Poltrock. Hij is geen onbekende in het Belgische muziekwereldje. Zo was hij het gezicht van de David Poltrock Explosion, toetsenist bij Hooverphonic en produceerde hij platen van verschillende Belgische bands. Poltrock wordt bijgestaan door Jan Roelkens (zang en gitaar) en Diederik Luyckx (bas). Deze drie heren vormen de basis van Savalas, want verschillende Belgische namen lieten zich verleiden om de songs meer cachet te geven. Onder andere Mario Goossens (Triggerfinger), Geoffrey Burton (Arno), Geike Arnaert (Hooverphonic) en Tom Vanstiphout leverden een kleine bijdrage.



Ervaring troef dus en dat blijkt ook bij de uitwerking van de nummers. Vooral de kennis van Poltrock als producer is hierbij goed hoorbaar. We krijgen elf tot in de puntjes uitgewerkte popnummers geserveerd, die makkelijk in het gehoor liggen en voorzien zijn van verzorgde arrangementen. Geen enkel nummer "stinkt" echt. Omdat we echte gevoelsmensen zijn, wringt hier het schoentje. Ondanks de foutloze uitwerking van de nummers missen we de nodige bezieling en het bekende "scherpe kantje". Bijna ieder nummer is prima te pruimen als radionummer maar ontroeren doet de cd maar zelden. Uitzonderlijk slagen ze hier toch in bij de opener Disorder Of The Heart, de ijzersterke single Today en de cover Dance Hall Days. Ook het slotnummer The Song Was Sung dat een jazzy sfeertje meekrijgt, kan ons bekoren.



De nummers gaan over gewone trieste dingen en zijn vrij eenvoudig qua tekst. Prima voor de herkenbaarheid dus. Zo is men op zoek naar een soulmate in Disorder Of The Heart en is er ook het obligate I Love You. Wanneer we Savalas horen, denken we vooral aan Coldplay met strijkers en Hooverphonic gemixt met Sadness van Stash. Wie deze groepen leuk vindt, zal Savalas wel een fijn plaatsje geven in zijn of haar collectie.



De slotconclusie is dat de groep geen slechte plaat heeft afgeleverd. Daarvoor is de vakkennis en m?tier te groot. Het is echter ook geen pareltje geworden door het gemis aan bezieling. Als dit slechts het ontbijt was en de jongens beter kunnen, dan zijn we zeer benieuwd naar het middagmaal en het dessert. Op naar de betere tweede.