Santogold - Santogold

Als er achter de nummers van een cd dingen staan als “feat. Spank Rock” of “vs Switch and FreQ Nasty”, hebben wij nogal snel de neiging om de cd links te laten liggen. In het geval van Santogold werd de nieuwsgierigheid gewekt door de wat vreemde hoes. Het album stak dus in de speler voor de toevoegingen achter de songtitels werden opgemerkt. En gelukkig maar…

Santogold – echte naam: Santi White – is geen groentje in de muziekbusiness, ook al is dit pas haar debuut. Ze was en is nog steeds producer, zong al bij de skapunkband Stiffed en was onder meer te horen op Mark Ronsons ‘Version’ waar ze Pretty Green van The Jam een eigen draai meegaf. Bovendien schreef ze al songs voor of met Lily Allen, Pharrel Williams en Julian Casablancas van The Strokes. Duidelijk een bezige bij, deze jonge, zwarte vrouw.



Al die invloeden komen in meer of mindere mate terug op dit album, waardoor het een allegaartje van stijlen is. Toch is dit geen los zand dat krampachtig wordt samengehouden terwijl het tussen je vingers wegglipt. ‘Santogold’ is een opvallend samenhangend album.



De opener zal u ongetwijfeld vertrouwd in de oren klinken. L.E.S. Artistes wordt regelmatig gedraaid op de nationale radio en verdient die aandacht ten volle. Santogolds stem heeft een heel eigen timbre, lijkt ietwat schreeuwerig (een beetje zoals Tegan & Sara), maar past wonderwel bij dit heerlijke liedje. Gecombineerd met een schitterende bas zijn de oren meteen gespitst.



En het album houdt je moeiteloos in de ban. In You’ll Find A Way wordt geflirt met gitaren (heerlijk, dat refrein) en popmuziek die toch steeds tegen het dansbare aanschurkt. Er wordt trouwens niet enkel naar popmuziek gelonkt. In Shove It  en Creator stoeit de Amerikaanse dan weer met dub – ook hier is haar eigenaardige stem volledig op haar plaats - terwijl Say Aha meer naar dansbare new wave overhelt. Let in dat laatste nummer ook op het meezingbare refrein dat vanop het podium ongetwijfeld tot meezingen uitnodigt.



Zelfs voor een ballade als I’m A Lady draait mevrouw White haar hand niet om. Dat is trouwens zowat het enige nummer waarin ze haar stem intoomt en ook dan blijft het resultaat boeiend. De donkergrijze stem van Trouble Andrew - een van de gasten op dit album - geeft het liedje nog extra cachet.



Niet alle songs zijn even opwindend. My Superman en Anne zijn niet echt onze favorieten en ook de remix van You’ll Find A Way waarmee de plaat wordt afgesloten, is ons inziens overbodig. Maar het staat in elk geval buiten kijf dat Santogold een veelbelovende artiest is en de referenties naar M.I.A. en aanverwanten helemaal niet nodig heeft, voor zover ze al van toepassing zijn.