One Night Only - Started a Fire

Het bekende recept voor een succesvol maar inwisselbaar popplaatje wordt ingrediënt per ingrediënt gevolgd. Men neme een handvol lichtjes weemoedige songs, men vrage de liedjesboer om er een meezingbaar refreintje aan te laten. Vrij grof versnijden met een tempowissel hier en daar, voor de presentatie. Meng keyboards, bas en drum tot een licht verteerbaar geheel, breng op smaak met een catchy gitaarrif uit het klein kookboek voor catchy gitaarrifs. Experimenteer hier liefst niet te veel. Garneer met mooie pianoriedeltjes, en werk af met een zachte stem. U vindt deze in de rayon britpop. 

Tip: als alternatief is er nu ook instant-britpop in poedervorm, enkel nog melk en honing toevoegen, en opkloppen tot het een mooie hype is.

Alle gekheid op een stokje: wie houdt van Keane, zal ook van dit plaatje houden. En vergeef ons dat wij altijd Keane als referentie nemen, de namen van al die andere britpop-groepjes krijgen wij maar niet geleerd, laat staan dat wij hen van elkaar kunnen onderscheiden. En dat zal met One Night Only niet anders zijn. In een beminnelijke bui zouden wij gewagen van een coherente plaat met leuke popsongs, maar ons slecht karakter spreekt liever van inwisselbare songs die al na de laatste noot vergeten zijn.

Een van de weinige momenten die ons bijbleven, zijn de eerste zangnoten van de Just For Tonight, omdat wij dachten dat men ons per vergissing iets van Tom Helsen had opgestuurd, en de gitaarsolo van Start Over, omdat we probeerden uit te vissen of die nu het meest leek op iets van Coldplay, of op de onderling inwisselbare plaatjes die U2 de laatste jaren aflevert. Voor onze gemoedsrust besloten wij dan maar dat het eigenlijk niet zoveel uitmaakt, want het lijkt allemaal toch zo erg op elkaar dat men eerder van "de oudst bekende kopie" moet spreken dan van "het origineel".

Jammer voor producer Steve Lillywhite, want 'Started a Fire' voedt alleen maar ons vermoeden dat de man zelf niet veel kan toevoegen aan een plaat. De originaliteit en creativiteit van die paar legendarische platen die hij producete moeten vooral aan de artiesten toegeschreven worden. Het zou ons niks verwonderen moest hij op zijn pc ergens een sjabloontje staan hebben voor dit soort standaard-poprockplaatjes. Maar zo'n grote naam staat natuurlijk wel leuk en is goed voor de verkoop.

Dat neemt niet weg dat One Night Only wellicht een mooie toekomst heeft. Wij vermoeden: twee keer per jaar een Europese tournee, in de zomer de festivals en 's winters de middelgrote concertzalen. Een voorprogramma voor een grotere naam op een wereldtournee. Een publiek dat zijn muziek graag vlot meezingbaar heeft. Een school bakvissen die van hen dromen en hun zakgeld opsparen voor de limited-edition concert-dvd met extra interviews met de groep. Posters in tienermagazines. Kortstondige relaties met filmsterren. Volgend jaar een tweede plaat die iets meer arty-farty is. Later een derde plaat waar niemand meer op zit te wachten. En dan terug naar Helmsley, North Yorkshire.  Dat is Engels voor "de vergetelheid".

In tegenstelling tot One Night Only proberen wij overbodige herhalingen te vermijden. Voor een conclusie verwijzen wij u dus graag naar de inleiding.