Oh No - Dr. No's Oxperiment
Stones Throw
Lander Lenaerts — 8 november 2008

Als een kwaadaardige dokter is hij met scalpel, naald en garen tewerk gegaan om zijn ‘Oxperiment’ in elkaar te flansen. Oh No versneed samples van psychedelische platen uit zuidoost-Europa en het Midden-Oosten tot een instrumentaal album van achtentwintig nummers.
Dr. No doet dat in navolging van J Dilla’s ‘Donuts’ en Madlibs ‘Beat Konducta’-serie, die ook verschenen op het Stones Throw Label. Met een gemiddelde lengte van anderhalve minuut per track is dit schijfje eigenlijk eerder een beatplaat dan een instrumentaal album.
‘Dr No’s Oxperiment’ ontstond toen labelmakker dj Egon psychedelische rocknummers uit Italië, Turkije, Libanon en Griekenland uit zijn platenkast haalde en deze aan elkaar mixte voor Oh No, die op zijn beurt met de nummers aan de slag ging. Oh No – de vijf jaar jongere broer van samplewizzard Madlib - maakte van de twaalf tracks die Egon hem doorspeelde maar liefst 28 beats. Waarvan de ene al wat beter dan de andere.
Door het gebruik van de psychedelicasamples uit de jaren zestig en zeventig hangt er doorheen de hele beat-cd een donker sfeertje, dat prachtig aangevuld wordt door Oh No’s ongepolijste manier van beats maken. De drumsounds klinken nu eens dof, dan weer hebben ze een metaalachtige klank. Ook het af en toe schijnbaar verkeerd plaatsen van die drumgeluiden en het te pas en onpas gebruik maken van paneffecten kenmerkt zijn stijl. Hoewel er enkele pareltjes tussen de beats van Oh No zitten kan je je vragen stellen bij het concept van 28 korte tracks.
Come Back is gebaseerd op een hoopvolle, niet donkere sample die mooi contrasteert met de ruwe drums die eronder zitten. Op Cosmos heeft hij dan weer mooi werk geleverd met subtiele drum- en percussiegeluiden onder een gitaarsample. Het lijkt of Oh No kwantiteit boven kwaliteit verkozen heeft en het is spijtig dat hij zulke korte tracks maakt uit dergelijk prachtig samplemateriaal. Een mooi uitgewerkt conceptalbum met zang en raps zou waarschijnlijk minder snel de houdbaarheidsdatum overschrijden.
Come Back is gebaseerd op een hoopvolle, niet donkere sample die mooi contrasteert met de ruwe drums die eronder zitten. Op Cosmos heeft hij dan weer mooi werk geleverd met subtiele drum- en percussiegeluiden onder een gitaarsample. Het lijkt of Oh No kwantiteit boven kwaliteit verkozen heeft en het is spijtig dat hij zulke korte tracks maakt uit dergelijk prachtig samplemateriaal. Een mooi uitgewerkt conceptalbum met zang en raps zou waarschijnlijk minder snel de houdbaarheidsdatum overschrijden.
Oh No-aanhangers kunnen opperen dat een beat-cd per definitie een samenraapsel van onafgewerkte tracks is om mc’s een beeld te geven van het hele gamma dat ze in aanbieding hebben. En in dat opzicht is het inderdaad interessant om als fan een kijkje te kunnen nemen in het brein van je favoriete beatbakker. ‘Dr. No’s Oxperiment’ is dus vooral een leuke plaat voor de die hard Stones Throw-aanhangers, maar heeft weinig te bieden aan de luisteraar op zoek naar een goed hiphop-album.
