n000000000 - n000000000.1

Alex O’Toole en Simeon Bartholomew zijn als het ware boegbeelden van de Australische scene, met name Sydney, als het draait om postrock, progmetal en mathrock. Met een verleden (en in sommige zijn ze nog actief) in bands als Seims, Meniscus en Captain Kickarse And The Awesomes weet het duo onderhand wel waar ze op de muzikale kaart willen staan.

Ralph Schaarschmidt (Buzz Rodeo, Trigger Cut) kreeg al meermaals te maken met de hufterpolitie van faeces boek, omdat hij steevast de uitroep "yessss" (meestal met vier s'en) zet bij posts van vrienden die albums posten die zijn meug zijn. Of deze band, met de letter n en negen nullen, n000000000 dus, daar last van zal hebben hangt uiteraard van suikerberg en zijn leger ezeltjes (ai) af. Als bandnaam voor een goede verkoop is het alvast geen voor de hand liggende keuze, maar dat is de muziek op 'n000000000.1 (nopoint1) ook al niet.

Het duo speelde al regelmatig shows onder die noemer, waarbij improvisatie centraal staat. Het gaat niet over nadenken wat ze gaan spelen maar het gewoon doen en zien waar ze uitkomen. Omdat ze het zelf alsmaar straffer vonden worden, besloten ze om toch maar een plaat uit te brengen, zodat meer mensen hun capriolen zouden kunnen horen, meer dan het handvol dat al een concert kon meemaken.

Gelijk hebben ze alvast, wat ons betreft. Het gros der nummers is behoorlijk experimenteel aandoende rock. Soms gaat het richting eenvoudige postrock, goed gebracht maar niet echt speciaal. Maar het gros der nummers laat een heel andere kant van de band horen, waarbij wordt gefreewheeld dat het geen naam heeft. Uit de bocht vliegende noiserock, die soms zo heftig uit de bocht vliegt, dat het totaalgeluid behoorlijk overstuurd gaat klinken.

Gitaar, drums en een overdaad aan effecten, meer heeft het duo niet nodig om een potje heerlijke avelinkse deuntjes voort te brengen die zeker fans van bijvoorbeeld Hella, Battles of Lightning Bolt zeker kunnen aanspreken.