Moonspell - Memorial

SPV

Pieter Van Wezemael8 november 2008

Memorial

Twaalf jaartjes terug bracht Moonspell hun eerste mini ?Under The Moonspell? uit en maakte daarmee een succesvolle entree in de metalscene. Sindsdien verbeterde de groep met elke release en veroverden ze met veel machtsvertoon hun plaatsje tussen de helden van het genre. En nu is het tijd voor nieuw studiomateriaal, getiteld ?Memorial?.

Als de mysterieuze keyboards de cd inzetten kom je meteen in de mood. Want ja hoor, de geheimzinnige sfeer is weer van de partij en hoe! Moonspell brengt alweer een modern klinkend geheel van doom-, dark- en deathmetal en doet dit voorbeeldig. De nummers beginnen vaak met een ambient klinkende melodie, maar telkens breekt de hel los als de band ontketend wordt. Het resultaat is een duister geheel dat toch erg scherp uit de hoek kan komen en dat ook vaak doet.



Ook aan vari?teit geen gebrek. Want een song als Finisterra vangt aan met een erg Machine Head-achtige riff maar buigt dan om naar iets dat in de lijn ligt van Agathodaimon. En het synthlijntje dat doorgetrokken wordt in Memento Mori is een knap staaltje knutselwerk dat ervoor zorgt dat het album meer is dan de som van de nummers. Ook de gedeeltes die doen denken aan My Dying Bride zijn prachtig ingewerkt in de structuren van de tracks zoals in At The Image Of Pain. Ook instrumentaal weet Moonspell te overtuigen, het beste bewijs daarvan is Sons Of Earth.



De totaalsound is behoorlijk log en zwaar maar draagt toch voldoende variatie in zich om sterke songs te construeren. En ook de synths die constant zorgen voor een atmosferische ondertoon hebben een erg groot aandeel in het geluid. Gooi daarbij nog eens de screams van zanger Fernando Ribeiro en je bekomt een bombastisch geheel dat staat als een huis.



De dertien tracks op deze ?Memorial? zijn allen van een torenhoog niveau en slorpen je aandacht volledig op. Allerminst een verrassing want Moonspell deed dit met eerder materiaal ook al. Het kwartet klinkt wel lichtjes anders als voorheen maar toch bleef de eigen sound behouden. Een goede zaak, want weinig groepen weten zo goed de mix te maken tussen het oude en nieuwe metalwerk. Vandaar dat de groep ook een erg uitgebreide fanbase heeft, en die zal enkel groter worden met dit werkstukje. Veel beter dan ?Memorial? zal je niet vinden in de somber klinkende subgenres van staal, en dat maakt van deze schijf dan ook wereldklasse!

← Terug naar overzicht