Madder Mortem - Desiderata

De hype rond al wat gothic metal is lijkt wat overgewaaid te zijn. Maar desalniettemin blijven er wel heel wat platen uitkomen in het genre. Zo ook 'Desiderata' van Madder Mortem. Deze groep brengt hun eerste schijf via Peaceville uit in de hoop een iets breder publiek te bereiken dan voordien. Die missie is al geslaagd met het binnenhalen van dit contract, maar dat zegt nog niets over het kunnen van de groep.

Als de plaat van start gaat met het nummer My Name Is Silence voel je meteen dat dit niet de zoveelste typische gothic metalplaat is. De toonaard waarin 'Desiderata' opgebouwd is klinkt heel tegendraads maar toch blijft het geheel vloeiend doorheen de tracks stromen.

Op het ene moment doet de band denken aan de simpele clich?sound van Evanescence, maar in andere songs komt dan weer het repetitieve en monotone dat zo kenmerkend is aan The Dresden Dolls bovendrijven. Dat zijn toch de twee sounds die het best vertegenwoordigd zijn op dit cd?tje, maar daarnaast komen er ook een heleboel pure punkriffs aan de opervlakte piepen en sporadisch meen je kleine stukjes Machine Head te herkennen. Veel dingen die we niet gewoon zijn in deze stijl dus, doch dat kan de pret niet drukken.



De zang poogt ook niet constant om alle glazen te doen springen, en dat kan enkel toegejuicht worden. Die keuze geeft de muziek ook iets meer karakter mee en dat roept af en toe wel een gezellig doomsfeertje op.



Madder Mortem heeft echt wel een pak talent aan boord en dat uit zich in enkele bizarre creaties. Zo is de song Dystopia pure horror, Cold Stone een soort bombastische mars en op M For Malice komt er stevige nu-metal uit de speakers. En t?ch, steeds met een eigen sound.



Als conclusie moet gewoon gezegd worden dat 'Desiderata' een eigenzinnige compositie is van een groep met een visie. Het easy-listeninggeluid is niet alledaags en ondanks het gesloten gevoel dat uit deze klanken komt is het goed verteerbaar. Om een topper binnen de gothic metal te worden moet de groep wel wat consistenter werken, maar met een plaat als deze ziet de toekomst er rooskleurig uit.