Kings Of Leon - Because Of The Times

Kings Of Leon zorgt samen met 'Because Of The Times', hun derde album, voor een kleine opschudding in het hedendaagse muzikale landschap. Het is enige tijd geleden dat we nog zo’n stoot kregen van een band terwijl we eigenlijk al grote fans waren. Het album waarmee ze nu terug opstaan, overtreft in zijn geheel de stoutste verwachtingen.

Meteen alle kaarten op tafel gooien is hier werkelijk het enige wat mogelijk is. 'Because Of The Times' is met voorsprong het beste wat wij tot nog toe van de familie Followill hebben gehoord. Geen verbloemingen, geen mouwvegerij maar gewoon rechtuit: vuile romantische rock- ‘n- roll uit Tennessee.



Het openingsnummer Knocked Up duurt maar liefst zeven minuten maar die schieten in één ruk voorbij. “I don’t care what nobody says, we’re gonna have a baby.” Het lijkt alsof God De Vader even niet meer belangrijk was in het leven van Caleb Folowill. Hij geeft zich volledig over aan zijn nieuwe liefde, twijfels en vragen en grijpt met die eerlijkheid recht naar de keel.



Zijn de priesterzonen volwassen geworden? Niet helemaal. De teksten hebben hun prekerige kantje nog niet verloren getuigen nummers als Mc Fearless en Ragoo. Toch kunnen ze nu evengoed handelen over feestjes in My Party of vrouwelijke charmes in Charmer. In ieder geval, de woorden worden pas krachtig door de instrumentale nuances die KOL nu wel kan leggen.



De eerste single On Call moet zowat de meest perfecte song van het moment zijn, maar op de plaat staat nog meer moois. Black Thumbnail bijvoorbeeld, dat misschien nog het dichtste aanleunt bij het oudere werk op 'Aha Shake Heartbreak'. Fans is een potentiële single, alleen al door die spannende gitaaraanslag bij het begin. De hoge noten van “You can play with me-eee”, waar Caleb net niet lijkt bij te kunnen, kunnen de stiekeme onderhuidse verleidingskracht van het nummer niet verbergen. Wij vallen als een blok.



The Runner en Camaro hielden ons even minder aandachtig gespannen en Trunk leek dezelfde weg in te slaan. Het nummer tovert even later terug zo’n betoverend hoge stem tevoorschijn die meteen ook het nummer doet omslaan. Arizona sluit rustig af maar houdt alles - hoe is het mogelijk - tegelijk rafelig, ruw en onbeschoft. Het lijkt er snel uitgeflapt maar dit keer is het menens: Kings Of Leon heeft nu al een van de betere platen van 2007 te pakken.