Katie Gregson-MacLeod - Albatross

Af en toe mogen we zelfs TikTok dankbaar zijn.

Vier jaar geleden werd een jong meisje van eenentwintig uit Inverness beroemd, toen een demoversie van het nummer Complex viraal ging op TikTok. Een geniale openingszin - "I'm wearing his boxers" - pure emotie en een camera die alles vastlegde vanaf de piano. Meer was er niet nodig om van de Schotse Katie Gregson-MacLeod een sensatie te maken.

Nu spreidt de artieste nog meer de vleugels met een eerste album en daarop staat minstens één nummer dat Complex evenaart, misschien nog wel overstijgt, en dat is Nothing Really Changes, de tweede single die uit de plaat getrokken werd. Opmerkelijk is wel dat de jonge muzikante Sony vaarwel zei nadat debuut-ep 'Big Red' daar verscheen. Ondertussen zit ze bij Last Recordings On Earth, een onafhankelijk label geleid door de Brits-Canadese singer-songwriter Matt Maltese.

De geblondeerde haren zijn ondertussen ook weg. Katie Gregson-MacLeod staat op de plaat met een meer natuurlijke kleur. Ook dit lijkt niet toevallig. Het lijkt wel alsof ze met dit debuutalbum de controle terug wilde nemen over haar eigen carrière. Macht is alleszins een thema dat geregeld opduikt op de plaat, onder andere in de focustrack Road Kill. En The Big Lie is onmiskenbaar een uithaal naar de muziekbusiness.

‘Albatross’ ontleent de titel bovendien aan het gedicht van Samuel Taylor Colridges,‘The Rime Of The Ancient Mariner’, waar de albatros van een symbool van geluk verandert in een last, die om de nek wordt gedragen. Het album spreekt over de wens om terug te keren naar een vorig leven na de afbraak van een relatie. Het gaat ook over de druk die Gregson-MacLeod voelde in haar vroege carrière en de onzekerheid of ze zou krijgen wat ze dacht dat ze wilde.

Ondertussen heeft ze zich wel genesteld in de Britse folkscene. Ze krijgt op deze plaat productionele en vocale steun van Will Taylor en Nick Hill van Flyte en Elanor Moss (die dit jaar goed was voor 'The Knife, The Needle') schreef mee aan afsluiter 'Daughter', de song waarin duidelijk wordt waar de albumtitel vandaan komt. Ook Dom Monks (Big Thief, Laura Marling, Ray Lamontagne, Billie Marten) was betrokken als co-producer. Gregson-MacLeod bouwde dus een nieuw nest en is van daaruit klaar om op te stijgen.

Hoe warm dat nest is, hoor je het best in How Were You To Know? dat live werd opgenomen, zonder franjes. De jongens van Flyte klinken als een engelenkoor achter Gregson-MacLeod die zichzelf begeleidt op akoestische gitaar in wat lijkt op een gesprek met een vriendin, maar wat evengoed een introspectie kan zijn, een gesprek met haar vroegere zelf.

Als Katie Gregson-MacLeod één ding bewijst met dit album, is dat het wel degelijk een goed idee was om alles terug in eigen handen te nemen en te aarden in eigen land. Volgens het mooie, maar van escapisme zwangere Chicago had ze plannen om te emigreren, maar het is dicht bij huis en dicht bij zichzelf dat ze kracht vond. Wie weet, brengen haar vleugels haar nog eens over heel de wereld, maar ze kan nu nog altijd terug.