Grandmas House - Baby You're A Winner

Na veel concerten en een aantal ep's is het eindelijk tijd voor dat debuutalbum van het vanuit Bristol opererende kwartet Grandmas House. Een ietwat atypisch kwartet trouwens, want alleen zanger/gitarist Yasmin Berndt is een man, terwijl drummer, bassist en leadgitaar - respectievelijk Poppy Dodgson, Zoë Zinsmeister en Polly Jessett - tot het sterke geslacht behoren.

Berndt en Dodgson leerden elkaar kennen aan de universiteit, en na het zien van bands als Shame en The Big Moon kriebelde het dusdanig dat ze dan maar zelf een band hebben opgericht om een mengeling van grunge, postpunk en indie te beginnen spelen.

Grandmas House ziet het meteen groots met producer Ali Chant, die eerder werkte met onder meer PJ Harvey, Yard Act en Perfume Genius. Een goede zet alleszins als we de twaalf liedjes die op de plaat prijken enige keren beluisteren. Een eerste niet echt aandachtige luisterbeurt deed weinig belletjes rinkelen. Het klink allemaal wat te eenvoudig, maar dat is eigenlijk niet zo.

De band weet heel goed hoe hij aanstekelijke indiepunknummers in elkaar moet zetten die al snel in het hoofd blijven hangen. Zeker bij het jongere grut kan de band punten scoren met nummers over verlangen, de liefde en hoe sterk de ander al dan niet onder de huid kruipt. Aanklagen doen ze trouwens net zo goed. DOG bijvoorbeeld gaat over chronische ziekte en medicijnen die maar niet willen aanslaan. Mentaal welzijn en kwetsbaarheid is een thema dat net als de liefde veelvuldig terug komt in de teksten. Het heeft wel wat, een band die dit soort aanstekelijke liedjes maakt en toch iets zinnigs heeft te vertellen.

Muzikaal springt het van grunge tot postpunk met heel straffe gitaar en baslijntjes, terwijl ook de zang heel afwisselend klinkt. Dit is niet het soort muziek dat we hier dagelijks door de boxen jagen, maar 'Baby You're A Winner' zit dusdanig goed in elkaar dat we hier en daar toch wel een gaatje vinden om nog eens te luisteren.