Exodus - The Atrocity Exhibition - Exhibit A
Nuclear Blast
Pieter Coolen — 8 november 2008
Exodus, helden van de thrash metal én verantwoordelijk voor enkele klassiekers in dat genre. In een rechtvaardige wereld zouden ze in de gouden jaren ’80 even groot zijn geweest als de ‘grote vier’ van de thrash (Metallica, Megadeth, Anthrax en Slayer). Maar in tegenstelling tot voormelde vier slaagt Exodus er de laatste jaren wel degelijk in om geweldige albums uit te brengen. Comeback album ‘Tempo of the Damned’ (2004) is voor ons zonder twijfel één van de beste metalplaten van de afgelopen jaren. Op 'Shovel Headed Kill Machine' (2005) zocht de band – door verschillende line-up wissels – nog naar de juiste vorm, maar met ‘The Atrocity Exhibition – Exhibit A’ zijn Gary Holt en co opnieuw in bloedvorm.
Het eerste wat ons blij stemt bij het luisteren, is de terugkeer van verloren zoon Tom Hunting. Zijn kortstondige vervanger Paul Bostaph leverde nochtans prima werk op de vorige plaat. Er is echter maar één echte Exodus drummer en dat is Hunting.
De plaat opent met een korte – in vergelijking met de andere nummers tenminste – instrumental Call To Arms die grootsheid uitstraalt en naar Exodusnormen redelijk melodieus klinkt. Na ongeveer anderhalve minuut gaat die song over in het meedogenloze en retestrakke Riot Act. Legendarische metalproducer Andy Sneap zorgt voor een moddervette sound. Zanger Rob Dukes lijkt eindelijk de perfecte vervanger van Paul Baloff en Steve ‘Zetro’ Souza, iets wat op de vorige plaat nog niet kon gezegd worden. Funeral Hymn is één van de vele uitschieters: een 8 minuten en 37 seconde durende thrashmetalgranaat met wederom een uitstekende Dukes. Live gaat dit gegarandeerd knallen.
In Children of a Worthless God horen we cleane zang in de prérefreinen. Een zeer geslaagd éénmalig (?) experiment dat gelukkig niet in elk nummer herhaald wordt zoals bij zovele hedendaagse metalcollega’s. Desondanks is dit een fantastisch nummer met voorafgaand aan een interessant tussenstuk een geweldige solo van de heren Holt en Altus. De obligate midtempo Exodusbeuker is deze keer As it Was, as it Soon Shall be, een bedenking bij de oorlog in Irak op zijn Gary Holts.
De rest van de plaat blijft sterk. Het titelnummer is bijvoorbeeld een meer dan tien minuten durend magnum opus waar de coole riffs elkaar opvolgen. Het enige puntje van commentaar is dat sommige nummers misschien iets compacter hadden kunnen zijn (hoewel de lengte van de nummers ons niet echt stoort) waardoor ze makkelijker zouden blijven hangen. We vragen ons af in welke vorm Exodus deze nummers live gaat brengen: volledige of ingekorte versies.
Conclusie is dat Exodus met deze plaat ‘Shovel Headed Kill Machine’ volledig wegblaast. Niet dat dat een slechte plaat was, verre van zelfs, maar 'The Atrocity Exhibition' is gewoon de overtreffende trap van die plaat. De zang is beter, Gary Holy en Lee Altus zijn perfect op elkaar ingespeeld én het drumwerk van Tom Hunting past geniaal goed bij de riffs van ‘the master of riffs’ Gary Holt. Wij staan te popelen van ongeduld want naar het schijnt verschijnt opvolger 'Exhibit B' al ergens begin dit jaar. Graspop, Bob?!