Einstürzende Neubauten - Alles Wieder Offen

'Alles Wieder Offen': voor het eerst sinds 2004 en het toenmalige 'Perpetuum Mobile' opent Einstürzende Neubauten de deuren naar het grote publiek – nu ja, wat heet groot - weer. Alles kan weer en voor iedereen. Blixa Bargeld en de zijnen brachten de laatste jaren heel wat werk uit via hun exclusieve supportersysteem – waarbij (echte en genereuze) fans al betalen voor een album dat nog niet opgenomen is. Maar nu kan je dus gewoon weer langs de lokale platenboer om jezelf een kopietje verse Duitse industrial aan te schaffen. Nogal ouderwets, althans in deze gedigitaliseerde tijden. En toch raden we het ten zeerste aan.

Het maakt niet uit hoe lang dit collectief het culturele firmament al kleurt met haar experimentele muziek. Net zoals bij generatiegenoten Sonic Youth lijkt er geen sleet te zitten op de creatieve krachten van haar leden. Het maakt ook niet uit wat een groep als Einstürzende Neubauten al bereikt heeft. Steeds blijft dit stel pioniers verder zoeken naar nieuwe klanken, nieuwe structuren en andere benaderingen. Het is een band die zich blijft heruitvinden, zoals een slang regelmatig van huid wisselt. Dat bewijst ook dit nieuwe album.



'Alles Wieder Offen' klinkt naar Einstürzende Neubauten-normen bijzonder gepolijst en melodieus. Wie zijn oren leent aan Nagorny Karabach of Ich Hatte Ein Wort zal meteen merken dat ook deze industrial-grootmacht in staat is om te zalven met respectievelijk weemoedige en opgewekte melodieën. Als wolven in schaapsvacht verleiden ze terwijl in de achtergrond nog duidelijk een existentiële onrust huist. De vreemde klanken zijn soms wat naar de ondergrond verdrongen, maar ze blijven het breekbare en intieme geluid van deze songs bepalen.



Hebben Blixa en zijn kornuiten dan al hun wilde haren verloren? Neen. Die Wellen opent de plaat bijvoorbeeld met meesterlijk aanzwellende dreiging. Of wat gedacht van het stormachtige, doch complexe Weil Weil Weil. Een pulserende beat schurkt hier aan tegen allerlei elektronische details en een rijk palet furieuze percussie. Heerlijk sidderen en beven. Moet je zelf ook eens proberen.



Anno 2008 is Einstürzende Neubauten dus nog steeds de essentiële industrial band die het al zo lang is, al zijn de allerscherpste kantjes er nu wat af. Dat betekent dat ze zelfs met het toegankelijke geluid van 'Alles Wieder Offen' nog steeds genoeg plaats laten voor experiment, bevreemdende,  onorthodoxe klanken en onderhuids sluimerende onthechting. Hun eigenzinnige kijk op muziek heeft zich gesublimeerd tot een evenwichtig geheel van experiment, arrangement en melodie dat blijft zoeken naar het nieuwe, het onontgonnen gebied aan de voortschrijdende muzikale horizon. Meesterschap heet zoiets.