Erik Levander - Kondens
Rumraket
Janne Steenbeke — 8 november 2008
Erik Levander mag zich één van de nieuwste ontdekkingen noemen uit het Deense muzikale landschap. De voormalige architectuurstudent bracht zijn eerste volwaardige album ‘Kondens’ uit op het boeiende Rumraketlabel, dat nog steeds beheerd wordt door het sfeervolle Efterklang. Een donkere en tijdloze plaat waar de liefhebbers van emotionele elektronica hun vingers zullen bij aflikken.
Het is niet verwonderlijk dat Erik Levander bij Rumraket terecht is gekomen. Wie er immers de kleine lettertjes op naleest, kon al opmerken dat hij ook een waardevolle bijdrage leverde aan Efterklangs nieuwste album ‘Parades’. Dat die heren een neus hebben voor talent is ook niet nieuw. We denken aan het charmante strijkkwartet Amiina of Grizzly Bear die al eerder onderdak vonden bij Rumraket.
Sfeervolle muziek viert hoogtij bij het Deense label, en zo ook bij Erik Levander. Al baadt zijn eigenste 'Kondens' in een ietwat minder optimistische sfeer dan we van zijn labelbazen gewoon zijn.
Het openingsnummer Sekund zet vanaf de eerste noot dan ook de donkere toon die de overkoepelende sound van de plaat zal bepalen. Lange melancholische klanken lopen over in voortstuwende elektronica die ons nieuwsgierig maakt naar meer. En meer krijgen we. Een nummer als Kvad klinkt haast sacraal: de combinatie van religieus aandoende koorgezangen en elektronica lijkt bijzonder goed te werken. Zelfs na talloze luisterbeurten krijgen we hier nog steeds een koude rilling.
Op adem komen kan nog bij het klassiek geïnspireerde Tribut waar pianoklanken nu het voortouw nemen. Ook Månen Viskar loopt in dezelfde lijn en laat droevige klarinetten aan het woord. De intro van Oskarpa doet ons dan weer onverwijld denken aan de composities van de IJslandse muzikant/producer Valgeir Sigurðsson (Björk, Cocorosie, Bonnie ‘Prince’ Billy). Levander weet perfect waar hij mee bezig is. Zijn elektronische vaardigheden berusten niet op toeval, maar getuigen van een uitstekend gevoel voor compositie.
Toch was 'Kondens' er haast niet geweest. Levanders harde schijf crashte onherroepelijk en zijn voorbereidend werk was zo goed als volledig verloren. Wij prijzen onszelf gelukkig dat hij de moed vond om opnieuw van nul te beginnen. 'Kondens' is immers een tijdloos sfeerplaatje dat zijn rustpunten en uitbarstingen kent, en bovendien emotionele melodieën moeiteloos verbindt met rauwe noise.
Er gebeurt heel veel in Erik Levanders klankwereld. Zo veel dat we het nooit allemaal zullen vatten. Maar dat hoeft ook niet. 'Kondens' is zo’n plaat die eigenlijk geen uitleg vraagt, enkel eindeloze luisterbeurten. Pure klasse.