De Jeugd van Tegenwoordig - De Machine
Top Notch
Niel Van Herck — 8 november 2008
Die jeugd van tegenwoordig! Ze staan niet recht op de tram. Ze rijden in sportkarren met djiengel djangel muziek. Ze nemen allemaal drugs. Ze werken niet voor school. Ze denken alleen aan seks. Ze gaan niet meer naar de kerk. Het is allemaal langharig gespuis! Als je de nieuwe van De Jeugd van Tegenwoordig beluistert, zou je de doemdenkers nog gelijk geven ook.
'De Machine' is, drie jaar na 'Parels voor de Zwijnen', opnieuw een opgestoken middelvinger. Of doe maar twee. Eén naar de politieke correctheid en de vaste norm en een tweede naar de criticasters die De Jeugd als eendagsvliegen bestempelden. Mett titels als Deze Donkere Jongen Komt zo Hard en Datvindjeleukhè bewandel je niet meteen de voorgeplaveide paden. Maar dat mag ook eens.
Producer Bas Bron, ook wel bekend via zijn alter ego Seymore Bits, heeft veel geleerd uit het succes van onder andere Watskeburt en trekt nu een veel ruimer assortiment aan genres uit de kast. Hoewel het album waarschijnlijk terug te vinden is in de hiphopafdeling van de platenzaak is het moeilijk om zomaar een label te plakken op de stomende beats van Bas Bron. Centje Centje en Wopwopwop zijn zware elektroschijven die niet zouden misstaan in de discotheek, terwijl Deze Donkere Jongen Komt zo Hard richting Rnb gaat en Flap Flap dan weer vette hiphop invloeden heeft. Hollereer heeft alles in zich om uit te groeien tot een dikke hit. Diversiteit die we ook terugvinden bij bijvoorbeeld de Beasty Boys en Chemical Brothers.
De samples en beats zitten heel strak en gaan nergens echt vervelen. Integendeel. Van begin tot einde is het niveau redelijk hoog, zonder echte dalen. De beats zijn een stuk ruiger, maar nog altijd even onbezonnen zoals we gewoon zijn van De Jeugd. En die lijn kunnen we doortrekken naar de lyrics. Ook op 'De Machine' staat het vol half onverstaanbaar gezwets. Maar de woorden die te begrijpen vallen, zijn hilarisch. Oude omaatjes die hun beklag doen over compote en negers, vervormde woorden en volledig zelf uitgevonden vocabulaire. De flow zit nog steeds goed en past perfect op de muziek.
De Jeugd van Tegenwoordig is met 'De Machine' een heel pak professioneler geworden en dat is grotendeels de verdienste van Bas Bron. De teksten zijn nog steeds hilarische en nietsontzienend, maar de grootste verbetering zit hem in het muzikale. Als die donkere jongen even hard komt als de beats zijn, dan valt degene die moet ontvangen zwaar te betreuren.